விருது

செப்ரெம்பர் 22, 2008

தமிழ் படும் பாடு!

Filed under: அரசியல்,தமிழ்,தமிழ்நாடு,Tamil,Tamilnadu — விருது @ 5:39 முப

சென்னை ஏர்போர்ட்டில் ஒருவர் பரபரப்பாக ஓடிக்கொண்டிருந்தார். அவர் லக்கேஜ் வந்து சேரவில்லையாம். அருகிலிருந்த ஒரு அறைக்கதவில் பெரிதாய் “மெய்புலன் ஆர்வலர்” என்று எழுதியிருந்தது. சரி, யாரோ ஒரு ஆபீசர் என்று நினைத்து உள்ளே வேகமாக நுழைந்து பார்த்தார். அது ஒரு கக்கூஸ். ‘சே’ என்று திரும்பினார்!
அவர் அந்த அறையில் சேவித்தது நவீனயுகத்தின் நாகரீகத்தமிழ். தமிழுக்கு இருக்கும் ஏகப்பட்ட கெடுபிடிகள் போதாதென்று இது இன்னொன்று புதிதாய் முளைத்திருக்கிறது. ‘Political correctness’ – (இதற்கு எனக்குத் தமிழ் தெரியவில்லை. ‘அரசியல்

………

……

இப்படித் தொடங்குகிறது நான் “தமிழ்இந்து” தளத்திற்காக சமரப்பித்த கட்டுரை.

அந்த கட்டுரையை உடனே இங்கும் பதிப்பிப்பது சரியல்ல என்பதால் நீங்கள் இங்குள்ள சுட்டியில் அந்த கட்டுரையை படித்து உங்கள் மேலான கருத்துக்களை வழங்குங்கள்.

http://www.tamilhindu.com/2008/09/the-state-of-tamil-language/

ஏப்ரல் 15, 2008

பகுத்தறிவல்ல, பாசிசம்!

தினமணி 15 ஏப்ரல் 2008 இதழின் தலையங்கம்.
 
பகுத்தறிவல்ல, பாசிசம்!

தைத் திங்கள் முதல்நாள் தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று அரசு அறிவித்துவிட்டது என்பதால், சர்வதாரி ஆண்டு தை மாதம் தான் பிறக்க வேண்டும் என்று கூறும் வேடிக்கை அரங்கேறுகிறது. அண்டை மாநிலம் கேரளத்திலும், வடக்கே பஞ்சாபிலும், கிழக்கே அசாமிலும், அது ஏன், இந்தோனேஷியா மற்றும் கொரியா வரை புத்தாண்டு கொண்டாடும்போது, அது தவறு, நான் மட்டும் தை மாதம் தான் புத்தாண்டு கொண்டாடுவேன் என்று சொன்னால், அது அவரவர் விருப்பம். அதை யாரும் ஆட்சேபிக்கப் போவதில்லை.

அதேநேரம், அரசு அறிவித்தது என்பதற்காக சமயச் சடங்குகளை மாற்ற வேண்டும் என்று அழிச்சாட்டியம் செய்வதும், அதிகாரம் இருக்கிறது என்பதற்காக அரசு ஆணைப்படிதான் ஆலயங்களில் வழிபாடுகள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்துவதும், ஆட்சியாளர்களின் பாசிச மனப்போக்கைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது என்பது மட்டுமன்றி மக்களாட்சித் தத்துவத்தில் இவர்களுக்கு எந்த அளவுக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

அறநிலையத்துறை நிர்வாகத்தின் கீழுள்ள ஆலயங்களில், வருடப்பிறப்பை ஒட்டி எந்த நிகழ்ச்சியும் நடத்தக்கூடாது என்றும், புது வருடப் பஞ்சாங்கம் படிப்பது போன்ற சடங்குகளை நடத்தக்கூடாது என்றும் வாய்வழி உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. தமிழ்ப் புத்தாண்டு தை மாதம் பிறக்கும் என்று உத்தரவிடத்தான் ஆட்சியாளர்களுக்கு அதிகாரமே தவிர, சர்வதாரி ஆண்டு வழக்கம்போலச் சித்திரையில் தொடங்கக்கூடாது என்று உத்தரவு போடும் அதிகாரம் இருக்கிறதா என்ன?

மக்கள் சர்வதாரி ஆண்டு சித்திரையில் பிறக்கிறது என்று நம்பினால், அந்த நம்பிக்கைக்கு ஏற்ப ஆலயங்களில் பூஜைகள் செய்ய விரும்பினால் அதைத் தடுக்கும் உரிமையோ, மக்களின் மத நம்பிக்கைகளில் தலையிடும் உரிமையோ எந்த அரசுக்கும் இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் வழங்கவில்லை. நமது அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் இறைமறுப்புக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, மக்களின் வழிபாடு மற்றும் மத நம்பிக்கைகளில் ஆட்சியாளர்கள் தலையிடுவதையும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

இறைமறுப்புக் கொள்கையைப் பகுத்தறிவு என்று கொள்வதேகூடத் தவறு. உலகின் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானிகளும், உலக மக்கள்தொகையில் ஏறத்தாழ 99 விழுக்காடு மக்களும், தலைமுறை தலைமுறையாக நமது மூதாதையரும் நம்புகிற விஷயத்தை மறுப்பது என்பது வள்ளுவர் வழியில் கூறுவதாக இருந்தால், பலகற்றும் கல்லாத அறிவிலாதவர்கள் செயல். அதைவிடப் பெரிய அறியாமை, மக்களின் நம்பிக்கைகளைச் சட்டம் போட்டுத் தகர்த்துவிடலாம் என்கிற அதிகார மமதை.

அரசின் சட்டமும், வாய்வழி உத்தரவும் எந்த அளவுக்கு மக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது என்பதை தமிழகத்திலுள்ள ஆலயங்களில் நேற்று கூடிய மக்கள் வெள்ளம் தெளிவுபடுத்தியது. பஞ்சாங்கம் படிக்கப்படவில்லை என்றாலும் பஞ்சாங்க விற்பனை சற்றும் குறையவில்லை. சிறப்பு வழிபாடுகள் செய்யப்படவில்லை என்றாலும், அத்தனை ஆலயங்களிலும் அர்ச்சனைகளும் அபிஷேகங்களும் அலங்காரங்களுமாக சர்வதாரி வருடப்பிறப்பு அமர்க்களப்பட்டது.

தங்கள் குடும்பத்தினரையே இறைமறுப்புக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்ய முடியாதவர்களும், தங்களது சுற்றமும் உறவும் சமயச் சடங்குகள் செய்வதைத் தடுக்க முடியாதவர்களும், தாங்களேகூட தங்களது பதவியையும் அதிகாரத்தையும் தக்க வைத்துக்கொள்ள சில மூடநம்பிக்கைகளைக் கடைப்பிடிப்பவர்களும் ஊருக்கு உபதேசம் செய்வதும், ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி மதச் சடங்குகளில் தலையிடுவதும் சிரிப்பைத்தான் வரவழைக்கிறது. மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாத சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்திவிட முடியாது என்பதுகூட இவர்களுக்கு ஏன் புரியவில்லை?

கவிஞர் கண்ணதாசனின் கவிதை வரிகள் ஞாபகத்துக்கு வருகின்றன.

“”நதிபோகும் திசையை மாற்றி

நடக்கட்டும் வடக்கே என்பான்;

மதியம் தன் வானை எட்டு

மண்ணிலே விழட்டும் என்பான்;

இதுமுதல் கடல்நீ ரெல்லாம்

இனிக்கட்டும் தேன்போல் என்பான்;

அதிகாரி போடும் ஆணைக்(கு)

அடங்காமல் வேறென் செய்ய?”

முகம்மது பின் துக்ளக், ஒளரங்கசீப் வரிசையில் சரித்திரத்தில் இடம்பிடித்தே தீர வேண்டும் என்று அடம்பிடித்தால், அதைத் தடுக்கவா முடியும்? ஆனால், “சர்வதாரி’ ஆண்டு சித்திரையில்தான் பிறக்குமே தவிர தை மாதம் பிறக்காது!

ஏப்ரல் 14, 2008

பஞ்சாங்கம், கலைஞர் டிவி, டைம்ஸ் கோலம்

நேசகுமார் ஐயா ஸ்டைலில் தலைப்பும், கட்டுரையும்.

 

எல்லோருக்கும்  மனங்கனிந்த புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.   இன்னொரு வருஷம் பிறந்துவிட்டது.  ஆதியும் அந்தமும் இல்லா காலத்தை நாம் நம் குட்டைப்பார்வையில் ஒரு அளவு வைத்து ஒரு வருடம் என்றெல்லாம் சொல்கிறோம்.  நாம் எல்லோரும் வந்து வந்து போவோம், ஆனால் காலம் எப்போதும் மாறாமல் நம்மையெல்லாம் ஆக்ரமித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

 

எல்லாவற்றையும் விட்டு நம்மால் தள்ளி நிற்க முடிகிறது.  கோயிலுக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று சொல்லலாம்.   சாமிக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று சொல்லலாம்.   ஆனால், காலத்துக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று யாரொருவரானும் சொல்ல முடியாது.  காலம் தொடாத பொருளும் இல்லை,  ஜீவனும் இல்லை.

 

வருஷம் என்றால் பொழிவது என்று பொருள்.  வருடம் எப்படி என்று சித்திரை முதல் நாள் கோயில்களில் பஞ்சாங்கம் வாசிப்பதன் குறிக்கோள் இந்த வருடம் பொழிவது எப்படி என்று சொல்லத்தான்.  அது மழை, விளைச்சல் என்று மட்டும் “பொழியாமல்”,  கருணை என்றும் அறம் என்றும் நம் ஆளும் மந்திரிகளுக்கு பொழிந்தால் சரிதான்.

 

காலம் என்பதற்கு வேதம் சொல்லும் இலக்கணம் அருமையானது.  நீக்கமற எங்கும் நிறைந்திருக்கும் சூரியன் கதிரால் எந்தவொரு பொருளுக்கும் ஏற்படும் பரிணாம மாறுதலே காலம் என்று சொல்கிறது.   என்ன ஒரு அற்புதமான சிந்தனை.  பின்-நவீனத்துவ எழுத்தெல்லாம் இதனிடம் பிச்சை வாங்க வேண்டும்.

 

இந்த வருஷத்துக்கு ஸர்வதாரி என்று பெயர்.  அதாவது எல்லாவற்றையும் தாங்குபவள் என்று பெயர்.  இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் அரசாங்க அக்கிரமங்களைப் பார்க்கும் போது இந்துக்கள் “எதையும் தாங்கும் இதயத்தோடு” ஸர்வதாரி யாக இருக்கிறார்களே, அதனால் இந்த வருஷப்பிறப்பு பொருத்தம்தான்.

 

பேய்கள் அரசு செய்தால் பிணம் தின்னும் சாத்திரங்கள் என்றான் பாரதி.  ஆனால், சாத்திரங்களைக் குலைக்கும் பேய்களாகிய அரசுகள் இருக்குமா என்று ஒன்றும் சொல்லவில்லை.  அரசாங்கம் கோயில்களில் பஞ்சாங்கம் படிக்க கூடாது என்று “வாய் மொழியாக” உத்தரவு போட்டது.  எழுத்து மூலமாக போட இந்த அரசுக்கு அதிகாரமில்லை.  ஆகம வழிமுறைகளில் அரசுக்கு எந்த ஒரு அதிகாரமும் இல்லை.   ஆனால், “விஞ்ஞான பூர்வமாக ஊழல்” செய்வதில் தமிழக முன்னோடிகள் இவர்கள்.   அதுபோல,  “விஞ்ஞான பூர்வமாக”  இந்து மதத்தை குலைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு சட்டத்தை மீறாமல் இந்த ஒரு வாய்மொழி.  கோயில் E.o.  புது வருஷ விசேஷ பூசைக்கு பூவுக்கும், பாலுக்கும் பைசா கொடுக்க மாட்டேன் என்று சொன்னால், குருக்கள் என்ன செய்வார்?  அண்ணாமலைக்கு அரோகராதான்!  கல்லாப்பெட்டியை வைத்திருப்பவன்தான் ஆகமத்தையும் நிர்ணயிக்கிறான் என்பது நிதர்சனமான உண்மை.

 

இந்த தடைக்கு தமிழ்நாடு முழுக்க அருவருப்பும், எதிர்ப்பும் கிளம்பியது.  பின்னர் வழக்கம்போல, இந்த அரசு செய்வன ஒன்று, சொல்வன ஒன்று என்று லூஸில் விட்டு விட்டது.  திருவண்ணாமலையிலிருந்து ஆரம்பித்து தமிழகத்தின் எல்லா கோயில்களில் வழக்கம்போல பஞ்சாங்கம் படிக்க பட்டது.

 

திதி, வாரம், நட்சத்திரம், யோகம், கரணம் என்ற காலத்தின் ஐந்து அங்கங்களை சொல்வதால் பஞ்சாங்கம் என்று பெயர்.  பஞ்சாங்கம் படிப்பது என்பது ஒரு சாத்திர பூர்வ நிகழ்ச்சி.  அந்த பஞ்சாங்கத்தைப் படிக்கச்சொல்லி சித்திரை முதல் நாள் கேட்க வேண்டும்.  இதற்கு தனியாக புண்ணிய பலன் சொல்லப்பட்டுள்ளது.  ராமாயணம், பாரதம் முதலானவைகள் கேட்பதற்கு பலன் என்பது போல.

 

ராமாயணத்தை இலட்சம் செய்யுள்களில் எழுதுவதற்கு முன்னோடியாக ஸம்க்ஷேப ராமாயணம் என்று முன்னர் ஒரு சாப்டர் எழுதி வைத்தார் வால்மீகி.  அது எதற்காக, பின்னால் தான் முழு ராமாயணம் சொல்லப்போகிறாரே என்றால் இது ஒரு ப்ரோட்டோடைப்.  இது ஒரு Executive summary. இந்த சம்க்ஷேப ராமாயணம் படிப்பதால் சில விசேஷ பலன்கள் ஏற்படுகின்றன.  அதுபோல,  வருஷம் முழுவதும் பின்னால் வந்தாலும்,  இன்று சித்திரை முதல் நாள் இந்த பஞ்சாங்கம் படிப்பதால் சில விசேஷ பலன்கள் ஏற்படுகின்றன. 

 

இந்த வருஷம் எப்படி, மழை எவ்வளவு, எந்த நட்சத்திரங்கள் என்ன பலனை கொடுக்கும்,  எந்த எந்த பண்டிகைகள் எப்படி வருகின்றன என்று ஒரு முன்னோட்டம் விடும் நிகழ்ச்சி இந்த பஞ்சாங்கம் படித்தல்.  கிராமங்களில் பஞ்சாங்கம் கணிக்கவும், படிக்கவும் மானியம் கொடுத்து வைத்திருந்தார்கள்.  அவர்கள் இந்த நாளில் தாங்கள் கணித்த பஞ்சாங்கத்தை வழங்குவார்கள்.  கேட்க போகும் எங்களுக்கு வேணும் வரை பானகம், நீர் மோர் மற்றும் ஒரு விசிறி இலவசமாய் கிடைக்கும்!

 

தினசரி திதியை அறிவதால் செல்வம் பெருகும்.  நட்சத்திரத்தை அறிவதால் பாபங்கள் தொலையும்.  யோகத்தால் ஞானமும்,  கரணத்தால் காரிய சித்தியும் ஏற்படும்.  இது இந்து மத சாத்திரம்.  அதனால், விடாமல், தினசரி பஞ்சாங்கம் / காலெண்டர் பாருங்கள்.

 

இந்துக்களின் சாத்திர, ஆகம, வரலாற்று மற்றும் இலக்கிய அடிப்படைகளைக் கொண்ட தமிழ்ப்புத்தாண்டை சிதைத்து தன் வக்கிர திட்டத்திற்கு வசதியாக தையில்தான் புத்தாண்டை கொண்டாட வேண்டும் என்ற இந்த சர்க்காரின் கிறுக்கு ஆசை நேற்று டோட்டல் ப்ளாப் ஆனது.  கலைஞர் டிவியில் முழுக்க முழுக்க சித்திரைத் திருநாள் கொண்டாட்டம் என்று காசு பார்த்தார்கள்.  அது என்ன சித்திரைத்திருநாள், அதற்கு என்ன விசேஷம், அப்புறம் வைகாசித்திருநாள் எல்லாம் சொல்வார்களா?  சித்திரைத்திருநாள் தானே புத்தாண்டு!  அதனால்தானே இதற்கு கொண்டாட்டம்! அப்புறம் என்ன இன்று புத்தாண்டு இல்லை என்று ஒரு பம்மாத்து!  முழுதும் நனைந்த பின் முக்காடு எதற்கு!

 

கலைஞர் டிவியில் பருத்திவீரன் படம் வழங்கிய முக்கிய விளம்பரதாரர் ப்ரூக்பாண்ட்.  அவர்கள் தங்கள் விளம்பரத்தில் தமிழ்ப்புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்றே போட்டார்கள்.  ஒரு ஐம்பது தடவையாவது சொல்லியிருப்பார்கள் தமிழ்ப்புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்று.  அதுபோல, ப்ரீதி மற்றும் இன்னும் ஒரு சில கம்பனிகாரர்களும் விளம்பரங்களில் புத்தாண்டு சிறப்பு விற்பனை என்று முழங்கினார்கள். ஒருவேளை டிவியில் இதெல்லாம் புத்தாண்டு காட்டியதும், கொண்டாடியதும் வெறும் காசுக்காக!  ஆனால், கொள்கைக்காக நாங்கள் இது புத்தாண்டு இல்லை என்று சொல்வோம்.  காசுக்காக எதையும் செய்துவிட்டு பின்னர் கழுவிக்கொண்டால் கொள்கை சேதாரம் ஆகாது என்பதே பகுத்தறவி போலும்.

 

இந்து என்றெல்லாம் பேசும்போது இந்து பத்திரிக்கையைப் பற்றியும் சொல்ல வேண்டும்.  இந்து பத்திரிக்கையை பொறுத்த வரை சித்திரை முதல் நாளும் ஒன்றுதான், ஆடி மாச மூல நட்சத்திரமும் ஒன்றுதான்.  வருவதும் தெரியாது, போவதும் தெரியாது.  நேற்று தமிழ்நாடே அல்லோக பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.  கோயில்களில் இந்து முண்ணனி போராட்டம்,  தடையை மீறி பஞ்சாங்கம் படிப்பு, யார் யார் புத்தாண்டு கொண்டாடினார்கள் என்றெல்லாம் எல்லா பத்திரிக்கைகளும் முதல் பக்கத்தில் பெரிதாக எழுதின,  சன் டிவி கூட இந்த கலாட்டாவை செய்திகளில் நன்றாக காட்டியது.  ஆனால், இந்து பத்திரிக்கைக்கு மட்டும் சித்திரை மாதம் என்பதே இல்லை.  இது குறித்து செய்தியோ, கோயில் செய்திகளோ ஒன்றுமே இல்லை.  ஆனால், நேபாளிகள் நேற்று புது வருஷம் கொண்டாடினார்களாம்.  இது பெரிதாக அரை பக்கத்திற்கு படத்தோடு செய்தி போட்டிருக்கிறார்கள்.  இந்து பத்திரிக்கை இவ்வளவு விவஸ்தை கெட்டு சோரம் போகும் என்று நான் நினைக்கவில்லை.  ஐயோ பாவமாக இருக்கிறது! சிந்துபைரவி சிவக்குமார் குடித்துவிட்டு வேட்டி நழுவ ரோட்டில் ஆடுவது போல இருக்கிறது, இவர்கள் நிலை இன்று.  பாவம்!

 

ஏன் ஐயோ பாவமாக இருக்கிறது என்றால் டயம்ஸ் வந்து இந்த இந்து பத்திரிக்கைக்கு ஒரு பெரிய ஓலைப்படுக்கையாக கட்டப்போகிறது.  போன மாதம் நான் டைம்ஸ் சகாய சந்தா வேண்டும் என்று போன் செய்தேன்.  “மன்னிக்கவேண்டும்.  எதிர்பார்த்ததற்கு மேல், ஒரு லட்சத்திற்கும் மேல் சேர்ந்துவிட்டார்கள்.  அதனால், இந்த ஸ்கீம் நாங்கள் இனிமேல் வழங்கவில்லை” என்று சொல்லிவிட்டார்கள்.  இது ஒரு மாதத்திற்கு முன்னால் நிலை. சென்னைவாசிகள் இந்து பத்திரிக்கையிலிருந்து தப்பிக்க எவ்வளவு ஆர்வமாக காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று இதனால் தெரிகிறது.

 

இன்று காலை மயிலாப்பூர் எங்கள் தெருவில் (பக்தவச்சலம் சாலை, ரங்காச்சாரி சாலை) எல்லார் வீட்டு வாசலிலும் டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா காரர்கள் அழகாக கோலம் போட்டிருந்தார்கள்.   அழகான ஆரம் டிசைனில் முழுதும் சுற்றியிருக்க டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா சென்னை என்று தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் எழுதிய ஸ்டென்சில் கட்டர் வைத்து அரிசி மாவால் கோலம் போட்டிருந்தார்கள்.  க்யூட் விளம்பரம் ஐடியா!  படம் எடுக்க என்னிடம் காமரா இல்லை!  இட்லி வடையார் போடுவாரோ தெரியாது!

 

ஆனால், இந்த டைம்ஸ் சென்னைப் பதிப்பை கருணாநிதியை வைத்து ஆரம்பிக்க வைத்திருக்கிறார்கள்.   கருணாநிதி போய் விளக்கேற்றி வாழ்த்தி விட்டு வந்திருக்கிறார்.   இதைப்பார்த்து எனக்கு சந்தேகம்!  டைம்ஸ் ஒருவேளை முரசொலியின் ஆங்கில பதிப்பாக மாறிவிடுமோ என்று!  இந்த செய்தியை இந்து பத்திரிக்கை கண்டு கொள்ளவே இல்லை!  பாவம் இந்து!  எனக்கு இன்னொரு சந்தேகம்.  கருணாநிதி ஆரம்பித்த எந்த ஒரு திட்டமும் உருப்படவில்லை.  அது சேதுதிட்டமாக இருக்கட்டும், சென்னை விமான நிலையம், ஒகேனக்கல் குடிநீர், டாட்டா டைட்டானிய ஆலை என்று.  அந்தாள் போய் ஆரம்பித்த வைத்திருக்கிறார்.  டைம்ஸ் நன்றாக நடக்க ஏதாவது பரிகாரம் செய்து கொண்டால் நல்லது.

 

சரத்குமார் ஆறு மாத வெயிட்டிங் லிஸ்டில் காத்திருந்து மூகாம்பிகை கோவிலுக்கு போய் சண்டி ஹோமம் நடத்தி இருக்கிறார்.  அவர் கட்சியில் இல்லை, எனக்கு கலைஞர் தான் அப்பா என்று சொல்லும் அவரது மனைவி ராதிகாவும் கூட இருந்து குடும்பத்தோடு சாமி கும்பிட்டிருக்கிறார்கள்.  சரத்குமார் கொஞ்சம் நல்ல தனம் இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது.  அதனால்தான், திமுகவில் அவரால் குப்பை கொட்ட முடியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

 

இத்தோடு இங்கே நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.  பருத்திவீரன், அன்னியன் என்று இரண்டு படங்களை நேற்று டிவியில் முதல் முதலாய் பார்த்தேன்.  அது குறித்து என் அபிப்ராயங்கள் சில, இன்னொரு பதிவில்.

 

நன்றி.  இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.

ஏப்ரல் 11, 2008

வார்த்தை பாடம்

திண்ணையில் சென்சார் செய்யப்பட்டு வந்துள்ள என் கட்டுரையின் முழு பாகம் இதோ

 

 

=====================

வார்த்தை பாடம்

 

ரொம்ப நாட்களாக என் மனைவிக்கு கனமான இலக்கியங்களைப் படிக்க வேண்டும் என்று ஆசையாக இருந்தது.  வெறும் முத்து காமிக்ஸ் படித்து வளர்ந்த நாம் இன்று வெறும் கல்கண்டு, ராணிக்கதிர் அளவில் முடங்கிவிட்டது ஏதோ மட்டமோ என்று தோன்றிக்கொண்டே இருந்தது.    நாம் பழகும் சமூகத்தில் இலக்கியவாதியாக பந்தா பண்ண வழியில்லாமல் இருந்தது மிகவும் துக்ககரமான ஒரு விஷயம்.

 

இந்த சூழலில் வார்த்தை பத்திரிக்கை ஆரம்பிக்கப்போகிறார்கள் என்று கேட்டதும் படு உத்சாகம் அடைந்தாள் மனைவி.  காரணம், சகாய சந்தாவில் வருஷத்துக்கு நூறு ரூபாய்தான்.  எடைக்குப்போட்டால் ஒரு முப்பது ரூபாய் தேறினால், நெட் எழுபது ரூபாயில் கனமான இலக்கியம் படிக்கலாம் என்று கணக்குப் போட்டு விளக்கினாள்.  எனக்கு இது கசக்கவில்லை, சரியான ஐடியாவாகவே பட்டது.

 

வார்த்தை இதழ்பணத்தைக் கட்டியதும் அழகான ப்ளாஸ்டிக் உறையில் போட்டு மஞ்சள் கலர்  பத்திரிக்கை ஒன்று தந்தார்கள்.  இதோ வார்த்தை  பத்திரிக்கை வாங்கியிருக்கிறேன் பாருங்கள் என்று அழகாக எல்லோருக்கும் தெரியும்படி பஸ்ஸில் பிடித்துக்கொண்டே வீடு வந்தேன்.

 

கனமான இலக்கிய தாகம் அடங்காமல் பெருகியது. இரண்டு நாட்கள் கவனமாக பரிக்ஷைக்கு மாதிரி உட்கார்ந்து படித்தேன்.

 

ஒரு மாலையில், என் பார்யாள் என் ஈடுபாட்டைப் பார்த்து பொறாமைப்பட்டாள். “நீங்கள் கனமான இலக்கியத்தை எனக்கும் சொல்லிக்கொடுப்பீர்களா?”   என்றாள்.  என்.எஸ்.கே ஸ்டைலில் “சரிவா, உக்காரு!” என்றேன்.

 

புத்தகத்தை வாங்கி பய பக்தியுடன் பார்த்தாள்.

 

பார்த்ததும் அவளுக்கு ஒரு நிராசை “அய்ய! என்னங்க இது பத்து பைசா பாட்டு புத்தகம் மாதிரி பேப்பர் எல்லாம் உங்க கலர்ல இருக்கு.  கொஞ்சம் நல்ல பேப்பர்ல போடப்படாதா!” என்றாள்.

 

எனக்கு கோவம்…  “ஆமாம், படமெல்லாம் உன் கலர்ல போட்டிருக்கிறாங்க இல்ல… ஒன்னுமே விளங்காம. இருட்டா…அதுக்காகத்தான்…” என்றேன்.

 

சபாஷ் சரியான பதிலடி என்று எனக்கு நானே சொல்லிக்கொண்டேன்.

 

ஒரு பக்கத்தைத் திறந்து ஆவலாகப் படித்தாள்,  “என்னங்க, ஒன்னுமே புரியலையே!”

 

“திரைப்படம், விஞ்ஞானமும், கலையும் சரிவிகிதத்தில் புனைந்த ஒன்றாக இருப்பதால், நாள்தோறும் தன்னைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளும் விஞ்ஞானம் தன்னுடன் சேர்ந்து இயங்கும் படைப்பாற்றலின் உத்திகளையும் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய தேவையை முன்வைக்கிறது”

 

“என்னங்க சொல்றாரு இவரு?” என்று விழித்தாள் மனைவி.

 

“அசடு!  இதுதான் கனமான இலக்கிய மொழி.  கொஞ்சமும் லகுவா புரியக்கூடாது.  இப்போ இதையே “திரைப்படத்தில் விஞ்ஞானம் முக்கியமாக இருப்பதால் படைப்பு உத்திகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன” என்று சொல்லலாம்தான்.  இரண்டுக்கும் ஒரே அர்த்தம்தான்.  ஆனால், நான் சொன்னது குமுதம் பாஷை.  அதாவது மட்டம்! அதை எப்படியாவது விலக்க வேண்டும். அதையே சுத்தி சுத்தி இப்படி எழுதினால் அது வார்த்தை இலக்கியம்.  புரியுதா!”.

 

சரி என்று தலையாட்டினாள்.

 

இப்ப புரிந்துவிட்டது அவளுக்கு. 

 

எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக சுற்றி எழுதவேண்டும், அவ்வளவுதான்.  “புதிய சாத்தியங்கள் ஏற்படுகின்றன” என்று எழுதக் கூடாது  “புதிய கண்டுபிடிப்புகளின் வழியே நிகழும் இம்மாற்றம் திரைப்படங்களின் இயல்மொழியில் புதிய சாத்தியங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது” என்று மாற்றத்தை முன்வைத்து எழுதவேண்டும். சரிதானே!

 

நன்றாகப்புரிந்தது.  இதோ பாருங்கள் “இயக்குனரின் உத்தியை நுட்பங்கள் காட்டுகின்றன” என்று சொல்லக் கூடாது.  “நுட்பங்கள் எப்போதும் அதனை இயக்குபவரின் கட்டளையே செய்துமுடிக்கின்றன” என்று எழுதவேண்டும்.  அதாவது, எல்லா அனிச்சைகளையும் செய்பொருட்களாக்கி விட வேண்டும்… அவ்வளவுதானே!” என்றாள்.

 

“க.க.கொ.க” என்றேன் (கச்சிதமாய் கவ்விக்கொண்டாய் கள்ளி!) என்று சிலாகித்தேன்.

 

சரி, இந்த கட்டுரையை முழுதுமாக படித்தாயா?

 

“ஐயோ, அது ஆகாத காரியம்.  அந்த கட்டுரை பதினோரு பக்கம் போகிறது.  மூன்றாவது பக்கத்தைத் தாண்டினால் எனக்கு தமிழே மறக்கிறது.. என்னால் ஆகாது!  ” என்றாள்.

 

“சரி விடு, கவிதை படிக்கலாம் வா”

 

ஆழ்ந்து படித்தவள்,  “யாருங்க இது சல்மா!  கண்ணா பிண்ணா என்று வரிகளா எழுதியிருக்காங்க?”

 

“அய்யோ, அப்படி பேசப்படாது!  அவங்க பெரிய்ய கவிஞி! கவிஞி என்றால் அதுவும் அரசியல்-கவிஞீ என்றால் தடால், தீடீல் என்று ஷாக் கொடுத்துதான் கவிதை எழுத வேண்டும்.  அப்போதுதான் பேசப்படுவாய்” என்றேன்.

 

“அதில்லீங்க!  என்னதான் ஆபாசமா எழுதினாலும் கொஞ்சம் அர்த்தமாவது வேண்டாமாங்க..  “ஒடிந்து தளும்பும் மார்புகள்” ன்னா என்னங்க அர்த்தம்?  ஒடியுதா, தளும்புதா இரண்டும் ஒரு சேர எப்படீங்க” என்றாள்.

 

சரி, இது வேலைக்கு ஆவாது என்று சப்ஜெக்டை மாற்றினேன்.. “சரி சரி, கேள்வி பதில் படி”

 

பார்த்தவள்,  “என்னங்க இந்தாளு எல்லா கேள்விக்கும் ஒரே மொக்கையா பதில் சொல்றாரு”.

 

“அய்யோ, அப்படி சொல்லாதே,  அவரு ஒரு அறிவுஜீவி இலக்கியவாதி”

 

“சாரி சாரிங்க தெரியாம சொல்லிட்டேன்.  அவர்கிட்டே, ஜெயமோகன் குறித்து கேட்டா “நான் விமர்சகன் அல்ல” என்கிறார்.  இளையராஜாவைப் பற்றி ஏன் எழுதவில்லை என்று கேட்டால் “எல்லாவற்றையும் எழுதுவது அவசியமா” என்கிறார். “வாரிசு அரசியலுக்கு என்ன முடிவு” ன்னு கேட்கிறாங்க,   “எல்லாத்துக்கும் முடிவு உண்டு” என்று மட்டும் சொல்கிறார்.  மொத்தத்தில் பதில் சொல்ல இஷ்டப்படாமல் உங்கம்மா மாதிரியே கழுந்துத்தனமா மொக்கை போடறாரே அப்படின்னு தோணியது.  அதான் சொன்னேன்.  அவரை குத்தமா இல்லைங்க.”

 

“நீ கனமான இலக்கியம் கத்துக்கும் போது அனாவசியமாக நீ என் அம்மாவை இழுக்காதே” என்று கண்டித்தேன்.  குனிந்து நான் பார்க்காமல் அவள் சிரித்தது புரிந்தது.

 

“சரிங்க.. விடுங்க..  ஒன்னும் வேண்டாம்… எனக்கு கதை தாங்க பிடிக்கும்.. நான் அதையே படிக்கிறேன்” என்றாள்.

 

விடாது ஐந்து கதைகளையும் படித்தவளுக்கு கடைசியில் ஒரு டவுட்…

 

“ஏங்க!  இந்த கதைகளிலே கனமான இலக்கிய கதை எது என்று எப்படீங்க கண்டுக்கறது” என்றாள்.

 

“அது ரொம்ப சுலபம்… எந்த கதையிலாவது யாராவது சோரம் போவாங்களே” என்றேன்.   ஆச்சரியப்பட்டாள்!!  “அட ஆமாங்க…. இருக்குங்க… அதுவும் குடும்பத்தோட போறாங்க”.

 

“அப்புறம் என்ன சந்தேகம்!  அதுதான் கனமான இலக்கிய கதை… புரிந்ததா” என்றேன்.

 

என் அறிவை அறிந்து என்னை மதிப்பாக பார்த்தாள் என் இடதுபக்கத்துக்காரி!

 

நேரமாகி விட்டிருந்தது..  என் தம்பி வந்தான்.. அவனுக்கு ஒரு சந்தேகம். “அண்ணா,  வார்த்தை என்பது திராவிட வார்த்தையா,  ஆரிய வார்த்தையா?” என்றான்.

 

“குழப்பமான வார்த்தை” என்றேன்.

 

“அப்படிச்சொல்வதை விட,  தெளிவற்ற மற்றும் ஒவ்வாத பல்வேறு கோணங்களில் முன்வரும் உத்திகளின் கட்டளைகளை உள்வாங்கி புதிய சாத்தியங்களை அறிமுகப்படுத்துவதே வார்த்தை” என்றாள் என் மனைவி.

 

நான் பாய்ந்து அவள் கைகளை பற்றினேன்..  “நீ எங்கேயோ போய்விட்டாய்.  இவ்வளவு சீக்கிரம் கனமான இலக்கியவாதியாகிவிட்டாயே. க.க.கொ.க ” என்றேன்.

 

“சரி, சரி! வாங்க..  சாப்பிட… சீரியலுக்கு டயமாச்சு… அபிக்கு என்னாச்சோ!” என்று கவலையோடு எழுந்தாள் மனைவி.

 

சபை கலைந்தது.

மார்ச் 10, 2008

இமாலய எலிகளும் இஸ்லாமியர்களும்

வான சாத்திரத்தில் டார்க் மேட்டர் (dark matter, கருப்புப்பொருள் என்று சொல்லலாமா!)  கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.   இந்த டார்க் மேட்டர் மற்ற பொருட்களைவிட திண்மையானது.    இந்த அண்டத்தின் பெரும்பான்மை திண்மை (mass)  டார்க் மேட்டரினால் ஆனது என்று விஞ்ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்.   ஆனால், இதில் ஒரு சங்கடம்.  இது இருப்பதை யாராலும் காண முடியாது.  ஏனென்றால்,  இது தன்னில் வரும்  ஒளிக்கதிர்களை பிரதிபலிப்பதில்லை.   அதனால்,   விஞ்ஞானிகளால் இதன் இருப்பையும், இயல்பையும் யூகிக்க மட்டுமே முடிகிறது.   இந்த டார்க் மேட்டர் இருட்டை உற்பத்தி செய்கிறது.

 நம் கண்திரையில் விழும் பிம்பத்தை அளப்பதற்கு  கண்விழித்திரையில் நுகரிகள் (sensors) ஆயிரக்கணக்கில் இருக்கின்றன.  இந்த நுகரிகள் cone, rod (குவளை வடிவ மற்றும் தண்டு வடிவ)  என்று இருவகையாகும்.  சிலருக்கு இந்த நுகரிகள் பிறவியில் பழுதுபட்டிருக்கும்.  இந்தக் குறை cone, rod dystrophy என்று ஆங்கிலத்தில் பொதுப்பெயரில் வழங்கப்படுகிறது.   இந்தக் குறை அந்த நோயிளியின் ஜீன்ஸ் குறைபாட்டால் ஏற்படுகிறது.   இந்த வியாதிக்கு இன்றைய தேதிவரை நிவாரணம் இல்லை.  இக்குறை உள்ளவர்கள் சிறுகச்சிறுக கண் பார்வை இழந்து குருடாகிவிடுவார்கள்.    இந்த குறையை சமாளிக்க நோயாளிகள் எப்போதும் கருப்புக்கண்ணாடி அணிந்திருக்கவேண்டும்.   பிரகாசமான காட்சிகளும்,  திண்மையான ஒளியும் இந்த குறையை தீவிரப்படுத்தி கண்பார்வையை விரைவில் பறித்துக்கொள்ளும்.   இந்தக்குறையுள்ளவர்களுக்கு இருட்டில்தான் வாழ்க்கை.   வெளிச்சம் இவர்களின் கண்பார்வையை பறிக்கும்.

 புறஊதாக்கதிர்களைப்பற்றி (ultraviolet rays)  நாம் பள்ளிக்கூடத்தில் படித்திருக்கிறோம்.  இவை சாதாரண ஒளிக்கதிர்களை விட வீரியமானவை.   நம் சாதாரணக்கண்களுக்குப் புலப்படாதவை.   ஆனால்,   இவை செல்களின் டி.என்.ஏ வின் வேதியல் கூறுகளை சிதைக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்தவை.   உதாரணமாக, நம் தோலின் ஒவ்வொரு செல்லும் ஒவ்வொரு வினாடிக்கும் ஒளிக்கதிர்களால் 50 முதல் 100 முறை தாக்கப்பட்டு எதிர்விளைவை ஏற்படுத்துகின்றன (source:  goodsell, 2001).   ஆனால், அதிருஷ்டவசமாக ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதனின் செல்கள் இந்த தாக்கங்களை தானாகவே சரிசெய்துகொள்ளும் ஆற்றலைப் பெற்றிருக்கின்றன.   இருந்தாலும், இந்த தன்மை இல்லாத பல நுண்ணுயிரிகளுக்கு  (bacterium) இந்த ஒளிக்கற்றைகள் சாவு மணி அடிக்கின்றன.    இந்த நுண்ணுயிரிகள் இந்த ஒளிக்கற்றைத் தாக்கத்தை 15 வினாடிகள் கூட தாங்காமல் இறக்கின்றன.   இவைகளுக்கு புறஊதா ஒளியே சாவுமணி.

 பொதுவாக தாவரங்கள் வெளிச்சத்தில்  வளமாகவும் வேகமாகவும் வளர்கின்றன.  ஆனால்,   தாவரங்களின் பல இனங்கள் நேரிடையான சூரிய ஒளியைத்தாங்க முடியாதவை.   இவைகளை நாம் நிழலில் வைத்துத்தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.  இவை நேரடியாக வெளிச்சத்தை ஏற்க முடியாதவை.   இம்மாதிரி உயிர்கள் பிரிதிபலிக்கும் ஒளிக்கற்றைகளை மட்டுமே ஏற்று வாழ முடியும்.  இவைகளை shade plants என்று பொதுவாக சொல்கிறார்கள்.

 பல ஆண்டுகளுக்கு முன்,  ஜெர்மானிய அறிஞர் ஒரு புகழ்பெற்ற பரிசோதனை செய்தார்.   இமாலயப்பிராந்தியத்தின் எலிகளை பல நாட்கள் துளியும் வெளிச்சம் இல்லாத இருட்டில் வைத்தார்.    நாளாக நாளாக இந்த எலிகளின் பார்வை விழிகளில் ocular melanin என்ற மாசு அதிகமாகிக்கொண்டே வந்தது.  பின்னர்,  அவை வெளிச்சத்தில் கொண்டு வரப்பட்டபோது அவை அந்த ஒளிகளை எதிர்கொள்ளும் திறமையை இழந்துவிட்டிருந்தன.

 இருட்டிலிருந்து வெளிச்சத்துக்கு வரும் மனிதன் தன் விழிக்கோளம் சிறிதாகும்வரை சில நோடிகள் அந்த ஒளிக்கற்றையால் கூச்சப்படுவான்.  ஆனால்,  இந்த எலிகளின் குறைபாடு என்பது இப்படிப்பட்ட ஒரு இயல்பைத்தாண்டி  நேரிடையான ஒரு பார்வைக்கோளாறாகவே மாறியிருந்தது.   மீண்டும் பழைய பார்வையை பெற அவற்றிற்கு  பல மாதங்களாயின. 

 இந்த பரிசோதனை அல்பேனியா போன்ற இதர பிராந்தீய எலிகளிடமும் நடத்தப்பபட்டது.   விளைவுகள் ஒரே மாதிரி இருந்தாலும், இமாலய எலிகளுக்கு இந்த குறை மிகவும் தீவிரமாக ஏற்பட்டது.

இப்படி இருட்டாகவே இருக்கும் பலவற்றை நாம் கேள்விப்படுகிறோம்.  வெளிச்சத்தால் உயிர் ஆபத்து உண்டாகும் பல பொருட்களை நாம் அறிகிறோம்.   இந்த இமாலய எலிகள் போல.

இப்போது,  இதைவிட தீவிரமான பிரச்சனை உள்ள சில இமாலய எலிகளை கற்பனை செய்து பார்க்கிறேன்.  

 இந்த எலிகள் ஆயிரம் வருடங்களாக இருட்டில் வாழ்கின்றன.   அதனால்,  இவை தாம் வாழும் சுவனத்தை விவரமாக கற்பனை செய்துகொண்டிருக்கின்றன.   அந்த எலிகளின் பார்வைத்திறன் உண்மையில் மிகவும் அறுகியிருக்கிறது.   logo1.jpg

ஆனால், இந்த முட்டாள் எலிகளுக்கோ பார்வை போனதே தெரியவில்லை. கண்கள் விழித்திருந்தாலும் இவைகள் குருடர்களே.   ஆனால், தான் குருடர்கள் என்று தெரியாதவைகள்.  இதுதான் இவர்களின் பரிதாபம்.

இந்த எலிகள் இப்போது இந்த பொய் வாழ்க்கைக்கு நன்கு பழகி விட்டன.  அவை தங்கள் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வாக நிசத்தை மாற்றி கற்பனையாக தனக்கேற்ற நிசத்தைப் படைத்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

இந்த எலிகளுக்கு நிவாரணம் எப்படித்தருவது?   இவைகள் உண்மையை எதிர்கொள்ள பயப்படுகின்றனவே!   இவைகளை வலுக்கட்டாயமாக வெளிச்சத்தில் வைத்தால் வலியால் துடித்து இருட்டிற்குள் பதுங்கிக்கொள்கின்றனவே! 

மேலும், இவைகளுக்கு தங்கள் கனவு சுவனத்திலிருந்து வெளிவர முயற்சியில்லை.  நிதர்சனம் வேறு மாதிரி இருந்தால் இவை அந்த செய்தியை மறுக்கின்றன.   இது ஏதோ நம் விரோதிகளின் சதி என்று தனக்குத்தானே தீர்ப்பு எழுதி தங்கள் மயக்க வாழ்க்கையில் மீண்டும் மூழ்குகின்றன.

இந்த இமாலய எலிகள் நம்மிடையே உலவும் பல சகோதர, சகோதரிகள்தாம். 

மனிதனின் மனம் நம்பிக்கையால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்கிறார்கள் மனவியல் வல்லுனர்கள்.    அந்த நம்பிக்கை பொய்க்கும்போது மிகவும் வலிக்கிறது.  அந்நிலையில் மனிதன் தன் அடிப்படை வாழ்க்கைக்குறிக்கோளை இழக்கிறான்.    சில சமயம், அந்த நம்பிக்கை தகரும்போது எதிர்விளைவுகள் வன்முறையாக இருக்கின்றன.   மனிதனின் பொதுஅறிவுத்திறனைப்பொறுத்து  அந்த வன்முறை விளைவு அமைகிறது.

உலகம் தட்டையானது, வானத்தை கூரையாக்கி மலைகளால் தாங்கப்பட்டுள்ளது என்று அவன் புனிதநூலினால் நம்புகிறான்.    உலகம் ஒரு ஆயிரம் ஆண்டுகளே பழைமையானது என்று அவன் நூலில் எழுதியுள்ளதை அவன் தினசரி அறியாமல் உள்வாங்குகிறான்.  

இதற்கு எதிர்மறையாக காணும் எல்லா உண்மைகளையும் அவன் ஆராய மறுக்கிறான்.    தன் பிரச்சனைகளுக்கும்,  தன் இயலாமைக்கும் பிறர்களின் சதியே காரணம் என்று தனக்குத்தானே சமாதானம் செய்துகொண்டுவிடுகிறான்.

பரிணாம வளர்ச்சியின் சிகரமான மனிதகுலத்தின் மூளை மிகுந்த நுட்பமானது.    ஆனால்,  மூளையின் ஒரு பாகம் (ஏமிக்டல (amygdala) பாகம்)   புலன்களின் உணர்வுகளுடன் நேரிடையாக தொடர்புள்ளது.   இதில் புலன்களின் உணர்வுகளை நேரிடையாகப்பெற்று பல எதிர்விளைவுகளை உடலுக்கு பணிக்கிறது.  இந்த பாகம் பரிணாம வளர்ச்சியின் ஆரம்பத்தில் உயிரனங்களின் தற்காப்புக்காக அமைந்த பகுதி.

தூங்கும் ஒரு மனிதன் ஏதோ சத்தத்தில் உண்மையை ஆராயாமல் கூரை இடிந்ததோ என்று அலறி ஓடுவது இந்த மூளையின் செயல்விளைவே.

இந்த முட்டாள் மூளைக்கு உண்மையை தெரிந்துகொண்டுதான் அபாய எச்சரிக்கை செய்ய வேண்டும் என்று தெரியாது.  (Dr. LeDoux’s paper). குருட்டாம்போக்கில் அபாயச்சங்கு ஊதிவிடுகிறது.

பரிணாம வளர்ச்சியில் பின்தங்கியுள்ள சில உயிரினங்களுக்கு இந்த ஏமிக்டல பகுதியே  மூளையை பெறுமளவில் ஆக்கிரமித்திருக்கிறது.    பகுத்தறிவான மனிதக்கோ இந்த பாகம் தன் தேவையை குறுக்கிக்கொண்டுள்ளது. 

ஆனால்,  நம்பிக்கையால் வளர்ச்சி குன்றிய சில மனிதர்களின் எதிர்வினைகள் நமக்கு இன்னும் இந்த மிருகத்தனத்தின் எஞ்சிய கூறுகளைக்காட்டுகின்றன. 

ஔரங்கசீப் மீதான வரலாற்றுக் கண்காட்சிக்கான எதிர்விளைவை நான் இவ்வாறுதான் பார்க்கிறேன்.

இம்மனிதர்கள் இப்போது இமாலய எலிகள் போல உண்மை ஒளியை எதிர்கொள்ளும் தன்மையை இழந்திருக்கிறார்கள்.  இம்மனிதர்களின் வன்முறை விளைவுகள் அவர்களின் மூளை வளர்ச்சி இன்மையை காட்டுகின்றன.

இவர்களின் வன்முறை எதிர்விளைவுகள் இவர்கள் காணும் உண்மையை எப்போதுமே நிரூபிக்கின்றன, என்பதை இவர்கள் உணர மறுக்கிறார்கள்.

வரலாற்றில் தீர்க்க வேண்டிய கணக்குகள் பல எஞ்சியிருக்கின்றன.   The only thing that remains to be learned is the history you don’t know என்றான் ஹாரி ட்ரூமன்.   உண்மைதான்.   வரலாற்றின் பல பரிமாணங்கள் இந்த பொய்யர்களை பயமுறுத்துகின்றன.  

தங்களின் மடத்தனத்தை இழந்து புழு பட்டாம்பூச்சியாகும் பரிணாம வலியே இது.    இது காலத்தால் தவிர்க்க இயலாதது. 

உண்மை என்னும் வெளிச்சத்தில் இவர்களின் பார்வைக்கோளாறு தீரும்.   ஆனால், அதற்கு பல பலிகள் தேவைப்படும்.

ஏனென்றால்,   தங்களின் பூர்வீக வன்முறையாளர்களாகவே இவர்கள் இன்று மாறிவிட்டார்கள்.    இவர்கள் உண்மையில் அழிக்கப்பட்டவர்கள், ஆனால் இன்று அழித்தவர்களாக மாறிவிட்டார்கள்.

இந்த சமுதாயத்தைத் தோலுரித்து மனிதநேயமுள்ள சமதர்ம சமுதாயமாக மாற்றுவது இவர்களுக்குத்தேவையானது.  ஆனால், இவர்களின் பொய்களை விதந்தோதும் மூடத்தனமும்,  வரலாற்றைப் பார்க்க மறுக்கும் குருட்டுத்தனமும் இவர்களை மீட்சியிலிருந்து வஞ்சிக்கின்றன. 

இவர்களுக்காகவே, இவர்களின் மறுமலர்ச்சிக்காகவே, இவர்களை எதிர்ப்போம்.  

வாய்மை என்றும் மருந்தில் இவர்களின் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டு இருளை நீக்குவோம். 

 mice.jpg   நண்பா,  கதவைத்திற,  உண்மையைப் பார்.   மனிதனாகு!!!

தொடர்பான சுட்டிகள்..

MEDIA REPORTS:-  

Aurangazeb Expo abruptly closed – The New Indian Express dated 7th March 2008.

http://www.newindpress.com/NewsItems.asp?ID=IE920080306222128&Page=9&Title=Chennai&Topic=0&

  

Art Exhibition on Aurangazeb cancelled – The Hindu dated 7th March 2008.

 http://www.hindu.com/2008/03/07/stories/2008030759280300.htm Aurangazeb Exhibition creates flutter – Deccan Chronicle dated 7th March 2008. http://www.deccan.com/chennaichronicle/home/homedetails.asp#Aurangazeb

Aurangzeb exhibition vandalised

by police in Chennai

No room for “FACTS” in Dravidian Land!

===========================

Watch the slideshow of the TN police high-handedness

TN Police appeasement of a handful of Muslims

http://s260.photobucket.com/albums/ii33/svbadri/?action=view¤t=21ac2193.pbw

Aurangzebs of 2008 in a state of denial about jihadi Aurangzeb of 17th century

TN Police are stooges for the party / alliance in power

The exhibition that was illegally closed by the Chennai police

Aurangzeb’s crimes against Hindus are too enormous to even be comprehended by any human being

Why do some Mohammedans feel threatened by Aurangzeb as a terrorist?

===========================

பிப்ரவரி 26, 2008

கவிதை படிக்காத கனிமொழி

நேற்று நம் பின்னவீன பிசிராந்தையார் திருமதி.  கனிமொழி கருணாநிதி அவர்கள் பாரதியாரை ஒரு மீட்டிங்கில் சாடினார்.

மெல்லத்தமிழ் இனி சாகும் என்று பாரதி சொன்னான் என்று சொல்லி கனிமொழி அம்மைக்கு ஆற்றவே இல்லை, மாய்ந்து மாய்ந்து விசும்பினார்.

பாரதியின் பார்ப்பனீய வக்கர புத்தியை இந்த கவிஞி நுட்பமாக ஆராய்ந்து அதற்கு வியாக்யானம் கொடுத்தார்.

இந்த அபத்தத்திற்கு எல்லா தமிழ் அறிஞரகளும் வியந்து மகிழ்ந்து கரகோஷம் எழுப்பினார்கள்.

இன்று இந்த அபத்தத்தைச்சாடிய ஒரே அரசியல்வாதி சரத்குமார்தான்.

அவர் அறிக்கை இன்று தினமணியில் வந்துள்ளது. http://www.dinamani.com/NewsItems.asp?ID=DNT20080225120934&Title=TamilNadu+Page&lTitle=R%AAZLm&Topic=0&dName=No+Title&Dist=

பாரதியை முழுதும் படிக்காத கனிமொழி என்று தெளவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.

பாரதியார் ஒரு கற்பனை நிகழ்ச்சியாக உருவகித்து இந்த வரிகளைச்சொல்லி,  அந்த நிலையை தமிழ்த்தாயின் ஆதங்கமாக கவிதையை வடித்திருக்கிறார்.

  நாட்டாமை சரத்குமார் அந்த கவிதையை தெளிவாக எடுத்துப்போட்டிருக்கிறார்.

இந்த தெளிவை ஏற்படுத்திய திரு.சரத்குமார் அவர்களை மனதார பாராட்டுகிறேன்.

கனிமொழி அவர்கள் இனிமேல் பாரதி கவிதைகள் புத்தகத்தை சரியாக வாசித்துப்பின்னர் பேசட்டும்.

முட்டாள் புரட்டு எட்டுநாள் என்பார்கள்.    ஒன்பதாவது நாள் மூக்கு வெளுத்துவிடக்கூடாதல்லவா?

ஜனவரி 31, 2008

தையில் புத்தாண்டு – இது ஸேடிஸம் – துக்ளக்

இது ஸேடிஸம் 
தாழ்வுற்று, வறுமை மிஞ்சிக்கிடந்த தமிழர்களின் வாழ்வு இனி மலர்ந்தது! தமிழ்ப் புத்தாண்டு மாற்றப்பட்டு விட்டது. எல்லா அவமானங்களுக்கும் காரணமான, சித்திரை மாத புதுவருடம் – இனி போயே போச்சு! பெருமையை அள்ளிக் கொட்டுகிற தை மாதத்தில், இனி புத்தாண்டு பிறக்கும். தமிழக முதல்வர் கலைஞர் அவர்கள் போட்டார் உத்தரவு! மாறியது புது வருடம்!!
  
தை மாதத்தில் அப்படி என்ன விசேஷம்? அது திருவள்ளுவர் பிறந்த மாதம்.
திருவள்ளுவர் அந்த மாதத்தில்தான் பிறந்தார் என்று (‘பகுத்தறிவுவாதிகள்” ஏற்கிற வகையில்) எப்படித்தெரியும்? இப்படிக்கேட்பதே, பகுத்தறிவுக்கு விரோதம்.
சரி, தொல்காப்பியர் – கலைஞர் கையினால் உரை எழுதப்படுகிற பெருமையைப் பெற்ற தொல்காப்பியத்தை எழுதியவர் – திருவள்ளுவருக்கு அறுநூற்று எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே பிறந்தாரே? அவர் பிறந்த மாதத்தில் புத்தாண்டைத் துவக்க, ஏன் கலைஞர் ஆணையிடவில்லை? உஸ்!!! அதிகப்பிரசங்கித்தனமாகப் பேசக் கூடாது. இது “கலைஞர் ஆதரவுத் தமிழறிஞர்கள்” ஏற்றுக்கொண்டுள்ள விஷயம்.
தவிர, கலைஞர் தனது முடிவிற்கு ஒரு ஆதாரமாக காட்டியிருக்கிற மாதிரி, “தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்” என்ற பழமொழி இருக்கிறதே? ஹையா!! இப்ப என்ன செய்வே? இப்ப என்ன செய்வே….?
  thuglak.jpgthuglak.jpg 
சரி. இந்த மாதிரி பழமொழிகள், மற்ற எல்லா மாதங்களைப் பற்றியும் இருக்கின்றனவே!
      
ஆடிப்பட்டம் தேடி விதை… புரட்டாசி சம்பா பொன் போல விளையும்… ஐப்பசியில் அடை மழை… மாசிப்பிறையை மறக்காமல் பார்… என்று எல்லா மாதங்களைப் பற்றியும் பழமொழிகள் சொல்வதால், அந்த மாதங்களில் ஒன்றை வைத்துப் புத்தாண்டை தொடங்க வேண்டியது தானே? அட, அவ்வளவு ஏன்? இப்போதுள்ள சித்திரை மாதத் தொடக்கத்தையே பார்த்தால் – “சித்திரை மழை, செல்வ மழை’; சித்திரை மாதத்து உழவு பத்தரை மாற்றுத் தங்கம்’ என்று பழமொழிகள் இருக்கின்றனவே!! அப்படியிருக்க, பழமொழிச் சான்றைப் பார்த்து புது வருடத் தொடக்கத்தை சித்திரையிலிருந்து மாற்றுவானேன்?

இன்னும் சொல்லப்போனால், இப்போது நிச்சயமாகி இருக்கிற தை மாதத்தைப் பற்றி “தை வரண்டது; தை மழை தவிட்டுக்கும் ஆகாது’ என்ற பழமொழிகள் இருக்கின்றனவே! தவிட்டுக்கும் ஆகாத தொடக்கமா, புது வருடத்திற்குத்தேவை?

இதோடு நிறுத்துவானேன்? கையில்தான் அதிகாரம் இருக்கிறதே! மாதங்களின் பெயர்களை சும்மா விடுவானேன்! பெரியாரிலிருந்து தொடங்கி, அண்ணா உட்பட, தனது குடும்பத்து அரசியல் வாரிசுகளையும் சேர்த்து, இடையில் ஒரு சில தமிழ் மொழிப் போர்க்காரர்களையும் நுழைத்து, பெரியார் மாதம், அண்ணா மாதம்… ஸ்டாலின் மாதம், கனிமொழி மாதம் ….. என்று பண்ணிரண்டு புதுப்பெயர்களை வைத்து விடலாமே! கேள்வி கேட்கத்தான் யாருமில்லையே! இஷ்டத்திற்கு வைத்துக்கொள்ள வேண்டியதுதானே!

நரகாசுரன் நல்லவன்; அவன் அழிந்த தினத்தைக்கொண்டாடுவது அநியாயம்: அதனால் அவன் பிறந்தநாளைக் கண்டுபிடித்து, (அதற்கு சில அறிஞர்கள் கிடைக்க மாட்டார்களா, என்ன) அந்த நாள்தான் விளக்கேற்றி கொண்டாடப்படுகிற தீபாவளி என்று அறிவித்து விடலாமே?

இந்த முதல்வருக்கும் அரசுக்கும் வேண்டியது என்ன? – ஹிந்து மத நம்பிக்கைகளுடன் ஒன்றிய விஷயங்களை எள்ளி நகையாட வேண்டும்: ஹிந்து மத நம்பிக்கையுடன் ஒன்றிவிட்ட பழக்க வழக்கங்களை மதிக்காமல் நடந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த ஒரு வகையான “ஸேடிஸம்” தவிர, இந்த புது வருட மாற்றத்திற்கு, வேறு ஒரு காரணமும் கிடையாது.

பிரிட்டிஷார் கூட, மக்களின் நம்பிக்கைகளில், அவர்களுடைய கலாச்சாரத்தில்கை வைக்கவில்லை. முதல்வர் அதைச் செய்ய முனைந்திருக்கிறார்.

ஆனால், ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் கலாச்சாரத்தை ஒரு அரசு உத்திரவு மாற்றிவிடப் போவதில்லை. கலைஞரின் புத்தாண்டு, அவருடைய அரசின் பதிவுகளில் மட்டுமே செல்லுபடியாகும்; ஆட்சி மாறும்போது அதுவும் கூட மாறிவிடும். அந்த மாற்றத்திற்காக காத்திருப்போம்.

— சோ இராமசாமி தலையங்கம். துக்ளக் 6 பிப்ரவரி 2008

Bold highlighting is by me.

ஜனவரி 24, 2008

சித்திரையில்தான் புத்தாண்டு

சித்திரையில்தான் புத்தாண்டு

இக் கட்டுரை முற்ற முழுக்க ஒரு வரலாற்று ஆய்வே.

சித்திரை மாதம் முதல் தேதியன்று பிறக்கின்ற புத்தாண்டைத் தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று குறிப்பிடுவது சரியா என்ற ஒரு விவா தம், கடந்த நூற்றாண்டில் தமிழறிஞர்களி டையே எழுந்தது. சித்திரையை முதல் மாத மாகக் கொள்ளும் காலக்கணக்கீடோ, அறு பது தமிழ் வருடப் பெயர்களாகக் குறிப்பிடப் படும் பிரபவாதி ஆண்டுகளின் பெயர்களோ தமிழ் மரபைச் சார்ந்தவையல்ல என்று முடிவு செய்யப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.
 

சங்க இலக்கியங்களில் “தைந்நீராடல்’ எனப் பட்ட பாவை நோன்பு சிறப்பாகக் குறிப்பிடப் படுகிறது என்பது உண்மையே. ஆனால் அத னைச் சூரிய வழிபாட்டுடன் தொடர்புபடுத் துவதற்குரிய குறிப்போ, புத்தாண்டு தொடங் குகிறது என்று அனுமானிப்பதற்கு அடிப்ப டையான சூரியனின் வடக்கு நோக்கிய நகர்வு (உத்தராயனத் தொடக்கம்) தை மாதம் முதல் தேதியன்றுதான் நிகழ்கிறது என்பது பற்றிய குறிப்போ சங்க இலக்கியங்களில் காணப்பட வில்லை. எனவே சங்க இலக்கியங்கள் குறிப்பி டும் தைந்நீராடலுக்கும் புத்தாண்டுப் பிறப் பிற்கும் தொடர்பில்லை என்பது வெளிப் படை.
 
அவ்வாறாயின், தை மாதப் பிறப்பினைத் தமிழ்ப் புத்தாண்டாகத் தமிழறிஞர்கள் சிலர் முடிவு செய்ததற்கு என்ன அடிப்படை இருக் கக்கூடும் என யோசித்தால், ஆங்கில வருடப் பிறப்புக் காலமாகிய ஜனவரி மாதத்தினை யொட்டித் தை மாதம் வருவதாலும், விக்ரம சகாப்தம், சாலிவாகன சகாப்தம் முதலியன வெல்லாம் காலாவதியாகிப் போய் ஐரோப் பிய சகாப்தம் – சொல்லப்போனால் கிறிஸ் துவ யுகம் – அகிலத்தையே ஆக்கிரமித்துவிட் டதாலும், அதற்கு ஒத்து வருகிற வகையில் நமது பழம் மரபுகளுக்குப் புதிய விளக்கமளிக் கிற ஓர் ஒத்திசைவே இதற்கு அடிப்படையாக இருந்திருக்க வேண்டும் எனத் தோன்றுகிறது.
 
(ஆசிரியரின் இந்த குறிப்பிலிருந்து தைப்புத்தாண்டு என்பது கிருத்துவ மிஷனரிகளின் சதி என்று அறிகிறேன் –  ஜயராமன்)
இந்தச் சிந்தனைப் போக்கு, 16ஆம் நூற் றாண்டிலேயே தொடங்கிவிட்டதெனத் தெரி கிறது. தமிழில் வெளிவந்த முதல் அச்சு நூலான தம்பிரான் வணக்கத்தில், கிறிஸ்துவ அப்தம் 1578ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 20ஆம் தேதி அன்று அச்சிடப்பட்டதாகப் போர்ச்சுக்கீசிய மொழியிலும், அற்பிகை மாதம் 20ஆம் தேதி அச்சிடப்பட்டதாகத் தமி ழிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அக்டோபர் மாதத்துக்கு நேரான தமிழ் மாதம் அற்பிகை (ஐப்பசி) எனக் கருதப்பட்டுள்ளது.
 
கி.பி. 18ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத் தில் தமிழகத்தில் சமயப் பணிபுரிந்த இத்தாலி நாட்டைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்கத் துறவியான வீரமாமுனிவர், தமது தேம்பாவணியில் (மக வருள் படலம், பா. 96) ஏசுநாதர் மார்கழி 25ஆம் தேதியன்று பிறந்தார் எனக் குறிப்பிடு கிறார். ஐரோப்பியக் காலண்டர் மாதங்களை யும் தமிழ் மாதங்களையும் ஒன்றுபடுத்திப் பார்க்கும் போக்கின் தொடர்ச்சியாகவும், தைத்திங்களில் தமிழ்ப் புத்தாண்டு தொடங்கு வதாகக் கருதும் மனப்போக்கின் ஆரம்பமாக வும் இதனைக் கருதலாம்.
2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கிரேக்கர்கள் நல்ழ்ண்ய்ஞ் எனப்படும் வசந்த காலத்தைத்தான் புத்தாண்டுத் தொடக்கமாகக் கருதினர்.
 
கிரேக்க ரோமானிய நாகரிகங்களில், மார்ச் மாதம் முதல் நாளன்று வசந்த காலம் தொடங் குவதன் அறிகுறியாக ஒருவர் மேல் ஒருவர் சாய நீரைத் தெளித்துக் கொண்டும் குறும்பு கள் செய்தும் சிரித்து விளையாடியும் மகிழ் வர். மேலைநாடுகளில் உறைய வைக்கும் குளிர்காலம் முடிந்து வெயிற்காலம் தோன்று வது மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்கப்பட் டது. வணிகர்களும் அரசாங்கமும் தமது வரவு செலவுக் கணக்கை அன்றுதான் தொடங்குவர். இம்மரபுகள்தாம், ஏப்ரல் மாதம் முதல் நாளுக்கு மாற்றப்பட்டுத் தற் போது உலகளவில் பின்பற்றப்படுகின்றன.
 
இவ்வாறு மாற்றப்பட்டதற்குப் பல காரணங் கள் உள்ளன.
கிரேக்கக் காலக் கணக்கீட்டின்படி, செவ் வாய்க் கிரகத்தை அதிபதியாகக் கொண்ட “ஏரீஸ்’ வீட்டில் சூரியன் இருக்கின்ற மாதமே மார்ச் மாதமாகும். ரோமானிய (லத்தீன்) காலக் கணக்கீட்டின்படி, ஏரீஸ் எனப்படும் முதல் மாதம், மார்ச் 21ஆம் தேதி முதல் ஏப் ரல் 20ஆம் தேதி வரையிலும் நீடிக்கும். பிசஸ் எனப்படும் இறுதி மாதம், மார்ச் 20ஆம் தேதி முடிவடையும்.
இந்திய ஜோதிட அறிவியலில் பூர் ணிமாந்தக் கணக்கீட்டின்படி, மாசி மகத்துடன் முடிவடையும் மாசி மாதத்துக்குப் பின்னர் பங்குனி மாதம், மார்ச் 14 தேதியளவில் பிறக்கும். பார சீக சமயமான ஜெராஸ்ட்ரிய சமய நூல்களில் மாசி மாதம் (பிர்தௌஸ்) என்பதே ஓர் ஆண்டின் இறுதி மாத மாகும். இவ்வாறு பங்குனி – சித்திரை ஆகிய மாதங்களுள் ஒன்றே, அவ்வப் பிரதேச வேறு பாடுகளுக்கேற்ப ஆண்டின் தொடக்க மாத மாகக் கருதப்பட்டுள்ளது.
காலக்கணக்கீட் டில் மீன (பங்குனி) மாதமும், மேஷ (சித்திரை) மாதமுமே முதன்மை பெற்று வந்துள்ளன என்பது “”மீன மேஷம் பார்த்தல்” என்ற பேச்சு வழக்காலும் தெளிவாகும்.
இப்போது தை மாதத்தைத் தமிழ்ப் புத் தாண்டின் தொடக்கமாகக் கொள்வதற்குச் சங்க காலத் தமிழ் இலக்கியங்களில் மறைமுக மாகவாகிலும் ஏதேனும் குறிப்பு காணப்படுகி றதா? கி.பி. 7ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கிய பக்தி இலக்கியக் காலகட்டத்தில் மார்கழி நீராடல் நோன்பாகப் பரிணமித்த தை மாதப் பாவை நோன்புக்கும், உழவர் திருநாளாகக் கருதிக் கொண்டாடப்படுகின்ற பொங்கல் திருநாளுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு என்ன என்று நாம் புரிந்துகொள்வது அவசி யம்.
மார்கழி நீராடல் மரபு வைணவ சம்பிரதா யத்தில் கண்ணன் வழிபாட்டோடு தொடர்பு படுத்தி முதன்மைப்படுத்தப்படுகிறது. மார் கழி நீராடல் மரபில் கண்ணனுடைய அண் ணனாகிய பலராமனுக்கும் ஓர் இடம் உண்டு.
பலராமன் சங்க இலக்கியங்களில் வாலி யோன் (வெள்ளையன்) என்ற பெயரில் குறிப் பிடப்படுகிறான். அவனுடைய ஆயுதம் ஏர்க் கலப்பை ஆகும். (“”நாஞ்சிற்பனைக் கொடி யோன்” – புறநானூறு 56:4) அதாவது அவனே சங்ககால விவசாயக் கடவுள் ஆவான்.
பலராமனை “புஜங்கம புரஸ்ஸர போகி’ எனக் கி.பி. 9ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பராந்தக வீர நாராயண பாண்டிய மன்ன னின் தளவாய்புரச் செப்பேடு’ குறிப்பிடுகி றது. எனவே, போகிப் பண்டிகை என நாம் குறிப்பிடுவது பலராமனுக்கு உரிய விழாவே தவிர பரவலாகக் கருதப்படுவது போல இந்தி ரனுக்கு உரிய விழா அன்று. இந்திர விழா சித் திரை மாதப் பூர்ணிமையன்று நிகழ்ந்தது என் பது சிலப்பதிகாரத்தில் தெளிவுபடக் குறிப்பி டப்படுகிறது. எனவே, மார்கழித் திங்களின் இறுதி நாளன்று கொண்டாடப்படும் போகிப் பண்டிகை விவசாயக் கடவுளான பலராமனுக்கு உரிய விழாவே.
பூம்புகாரில் இந்திர விழாவின்போது “”சித்தி ரைச் சித்திரைத் திங்கள் சேர்ந்தெனக் காவற் பூதத்துக் கடை கெழு பீடிகை புழுக்கலும் நோலையும் விழுக்குடை மடையும் பூவும் புகையும் பொங்கலும் சொரிந்து” மூதிற் பெண்டிர் வழிபட்டனர் எனச் சிலப்பதிகா ரம், இந்திர விழவூரெடுத்த காதை வரி 64 – 69களில் குறிப்பிடப்படுகிறது.
பிற்காலச் சோழராட்சியின்போது தைப் பொங்கல் விழா என்பது தமிழர் திருநாளா கக் கருதப்பட்டதா; தமிழ்ப் புத்தாண்டு என் பது தைப் பொங்கலன்று தொடங்கிற்றா? இவை இரண்டிற்குமே தெளிவான விடை “”அல்ல” என்பதுதான்.
சூரியன் தட்சிணாயனத்திலிருந்து உத்தரா யனத்திற்குத் திரும்புகின்ற நாள் என்ற காலக்க ணக்கீட்டின் அடிப்படையில் தை மாதம் முதல் தேதிக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கப்படு வது பிற்காலச் சோழர் ஆட்சியில் நடைமுறைக்கு வந்துவிட்டது என் பது உண்மையே.
ஆட்டைவட்டம் எனப்படும் ஓர் ஆண்டின் சுழற்சியை – 360 பாகை களை – 90 பாகைகள் கொண்ட நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரித்து, சித் திரை விஷு, தக்ஷிண அயனம், ஐப் பசி விஷு, உத்தர அயனம் எனக் குறிப்பிடும் வழக்கம், கி.பி. 998ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த தஞ்சை மாவட்டம் திருவலஞ்சுழி சேத்ரபால தேவர் கோயிற் கல்வெட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் இந் நாள் புத்தாண்டுத் தொடக்கமாகவோ தமி ழர்க்கு மட்டுமேயுரிய திருநாளாகவோ கரு தப்படவில்லை.
சூரிய குலத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகச் சொல் லப்படும் சோழர்களின் ஆட்சியில் முதன்மை யான நிர்வாகப் பதவியை வகித்த சேக்கிழார் நாக தெய்வத்தைத் தமது குல தெய்வமாகக் கொண்டவர் ஆவார். அப்படி இருக்க சேக்கி ழார் தம் பெரிய புராணத்தில் ஓரிடத்தில்கூ டத் தைப் பொங்கல் விழாவை முதன்மைப்ப டுத்தியோ, தமிழகத்தின் நெற்களஞ்சியமான தஞ்சைப் பகுதியின் உழவர்கள் கொண்டா டிய முதன்மையான ஒரு விழாவாகவோ குறிப்பிடவில்லை என்பது எண்ணிப் பார்க் கத்தக்கது.
சோழ நாட்டு மள்ளர்களைக் (பள்ளர் களை) குறிப்பிடுகையில் “”இழுது செய்யினுள் இந்திரத் தெய்வதம் தொழுது நாற்று நடுவார் தொகுதியே பழுதில் காவிரி நாட்டின் பரப் பெல்லாம்” என்றே சேக்கிழார் வருணிக்கி றார். (திருத்தொண்டர் புராணம், திருநாட் டுச் சிறப்பு, பா. 10, 12).
தமிழக வரலாற்றில் மருத நில உழவர்க ளான தேவேந்திர குல மள்ளர்களின் இடத் தையும், மழைக் கடவுளாகிய இந்திரனுக்குரிய இடத்தையும், நிர்ணயிக்க உதவும் பல குறிப்பு களுள் இதுவும் ஒன்றாகும். இங்கும் வேளாண்மை தொடர்பான விழாவாகத் தைப் பொங்கலோ, வேளாண்மைக்குரிய கட வுளாக பலதேவனோ முதன்மைப்படுத்தப்ப டவில்லை.
பிற்காலச் சோழர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் கூட இந்திர விழாவைவிட பலராமன் விழா வாகிய போகி – பொங்கல் விழா முதன்மை பெற்றுவிடவில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிய வருகிறது. பூம்புகாரில் சித்திரைத் திங் களில் இந்திர விழா கொண்டாடப்பட்ட தைப் பற்றிய இலக்கியச் செய்திகளின் அடிப் படையில் பார்த்தாலும் தேவர்களின் தலைவ னாகிய இந்திரனுக்கு ஆண்டின் தொடக்க காலத்தில் விழா எடுக்கின்ற மரபு நீண்ட நெடுங்காலமாகச் சோழ நாட்டில் தொடர்ந்து வந்திருக்கின்றது என்பதும் பல ராமன் விழாவாகிய தைப்பொங்கலைவிட இந்திர விழா பழைமையானது என்பதும் புல னாகின்றன.
பருவங்களின் தலைவன் பிரஜாபதி என வேதங்கள் கூறுகின்றன. மகாபிரஜாபதி என இந்திரனைக் குறிப்பிடுவர். எனவேதான், பரு வங்களின் தலைமைப் பருவம் தொடங்கும் சித்திரை மாதத்தில் இந்திரவிழா கொண்டா டப்பட்டிருக்க வேண்டும். மருத நிலத்தின் தெய்வமாக இந்திரனையும், அந்நிலத்துக்கு ரிய பெரும் பொழுதாக இளவேனில் பருவத் தையும் குறிப்பிடுவதே தமிழிலக்கிய மரபா கும்.
வரலாற்று உண்மைகளிலிருந்து நாம் சற்று கவனத்தைத் திருப்பிப் பருவங்களின் சுழற் சியை அடிப்படையாகக் கொண்ட இயற்கை யின் காலக்கணக்கீட்டுக்கு வருவோம்.
“”திண்ணிலை மருப்பின் ஆடு தலையாக விண்ணூர்பு திரிதரும் வீங்கு செலல் மண்டி லம்” என்பது சங்க இலக்கியமாகிய நெடுநல் வாடையில் இடம்பெறும் தொடராகும். (வரி 160 – 161) மேஷ ராசியே தலையான (முதல்) ராசி என்பது இதன் பொருள். மேஷ ராசியில் சூரியன் பிரவேசிக்கின்ற மாதத் தொடக்கமே புத்தாண்டின் தொடக்கமாகும். ரோமானிய நாகரிகத்தில் முதல் மாதமாகக் கருதப்பட்ட “ஏரீஸ்’ என்பது ஆடு (மேஷம்) என்றே பொருள்படும்.
இக்ஷ்வாகு மன்னர்களின் கி.பி. 3 – 4ஆம் நூற்றாண்டுக் கல்வெட்டுகளில் கிம்ஹ (கிரீஷ்ம), வஸ்ஸ (வர்ஷ), சரத் என்ற மூன்று காலங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அதாவது கோடை, மழை, பனிக் காலங்களே இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டன. இந்த வரிசையே தமிழ் இலக்கண மரபிலும் இளவேனில் – முதுவே னில், கார் – கூதிர், முன்பனி – பின்பனி என்று சற்று விரிவாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
எனவே வானநூல் – ஜோதிட அடிப்படையி லும் கோடைக்காலமே ஆண்டின் தொடக்க மாகும்.
சீவக சிந்தாமணியில் முக்தியிலம்பகத்தில் (3070 – 72) சீவகன் ஓராண்டுக் காலம் தவம் செய்தது வர்ணிக்கப்படுகிறது. நந்நான்கு மாதங்கள் கொண்ட மூன்று பருவங்களாக, “”தீயுமிழ் திங்கள் நான்கு, வானம் நீர்த்திரள் சொரிந்திடு திங்கள் நான்கு, பனிவரை உருவி வீசும் மங்குல் சூழ் வாடை நான்காய திங்கள்” என ஓராண்டுக்காலம் குறிப்பிடப்படுகிறது.
இங்கெல்லாம் கோடைக்காலமே முதலாவது பருவமாகக் குறிப்பிடப்படுவதைக் கவனிக்க வேண்டும்.
இனி, 60 ஆண்டுக் கணக்கீட்டினைப் பற்றி ஆராய்வோம். தமிழ் வருடப் பெயர்கள் எனக் குறிப்பிடப்படும் “”பிரபவ” தொடக்க மாக அமைகிற 60 பெயர்களும் தமிழ்ப் பெயர்கள் அல்ல என்பது உண்மையே. 60 ஆண்டுகள் கொண்ட பிரபவாதி சுழற்சி முறை “”வியாழ வட்டம்” (ஒர்ஸ்ண்ஹய் இண்ழ்ஸ்ரீப்ங்) எனப்ப டும். 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தனது பழைய இடத்துக்கு வருகிற குருவும் 30 ஆண் டுகளுக்கு ஒருமுறை தனது பழைய இடத் துக்கு வருகிற சனியும், ஒரே நேரத்தில் தாம்தா மிருந்த பழைய இடங்களுக்கே வருவது 60 ஆண்டுக்கு ஒருமுறைதான் நிகழும். எனவே தான் 60 ஆண்டுச் சுழற்சி முறை முதன்மை பெறுகிறது. ஆயினும் இந்த வியாழ வட்டத் திற்கும் சித்திரை மாதத்தில் புத்தாண்டு பிறப் பதற்கும் அடிப்படையான தொடர்பு ஏது மில்லை.
 
சித்திரை மாதத்தில் புத்தாண்டு தொடங்குவது என்பது வானநூலையும் பருவங்களின் சுழற்சியையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. எனவே, பருவங்களின் சுழற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயற்கையை ஒட்டி, சித்திரை மாதத்தைத் தொடக்க மாதமாகக் கொண்டமைந்த ஆண்டுக் கணக்கீடுதான் பூர்விகத் தமிழ் மரபாகவும் இருக்க முடியும்.
கி.பி. 16ஆம் நூற்றாண்டில் போர்ச்சுகீசியரின் ஆதிக்கத்தைத் தொடர்ந்து ரோமன் கத்தோலிக்க சமயக் கண்ணோட்டத்தில் ஏசுநாதர் பிறந்த கேப்ரிகார்ன் (மகர) மாதம் முதன்மைப்படுத்தப்பட்டு, ஜனவரியே கிறிஸ்து சகாப்தத்தின் முதல் மாதம் என்ற நிலை உருவாகிவிட்டது. 16ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் நிகழ்ந்த ஐரோப்பியக் காலனி ஆதிக்கம், “இனம் புரிந்த’, இனம் புரியாத வகைகளிலெல்லாம் இந்தியச் சிந்தனையாளர் வர்க்கத்தை ஈர்த்து அடிமைப்படுத்திற்று. அதன் விளைவாக ஐரோப்பியர்கள் கைகாட்டுகிற திசையில் தமது தனித்த அடையாளத்தைத் தேடிக் காண்கிற முயற்சிகள் தொடங்கின.
இந்தியா “”தாழ்வுற்று வறுமை மிஞ்சி விடுதலை தவறிக் கெட்டுப் பாழ்பட்டு நின்ற” காலகட்டத்தில், “”நேரங் கெட்ட நேரத்தில்” மேற்கொள்ளப்பட்ட காலங்கள் பற்றிய கணக்கீட்டில் “”தை மாதம்தான் தமிழர்களின் புத்தாண்டுப் பிறப்பு” என்ற தவறான முடிவு விடையாகக் கிடைத்ததில் வியப்பில்லை.
சார்பு நிலையால் ஏற்படும் மனமயக்கங்களில் ஆழ்ந்துவிடாமல் “சுதந்திர’மாக ஆராய்ந்தால் கிடைக்கும் விடை: “”சித்திரையில்தான் புத்தாண்டு”.
—   எஸ்.. இராமச்சந்திரன்  (கட்டுரையாளர்: தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர்)
 
மேலும் படிக்க….
http://dinamani.com/NewsItems.asp?ID=DNE20080123113656&Title=Editorial+Page&lTitle=R%FBXVeLm&Topic=0&dName=No+Title&Dist=
24 Jan 2008 paper – Page 8
Dinamani23JanPage8
Author

ஜனவரி 16, 2008

Modi – a HIT in chennai

நரேந்திர மோடியின் பேச்சைக்கேட்க சென்னையில் திங்கட்கிழமை ஐந்தாயிரம் பேர் திரண்டிருந்திருந்தார்கள்.     எல்லோரும் குறைந்த அளவு அவருக்காக 4 மணி நேரம் காத்திருந்து  அவரின் பேச்சைக் கேட்டார்கள்.

இதைத்தவிர இன்னும் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் செக்யூரிடி மற்றும் கூட்ட கெடுபிடிகளுக்கு பயந்து ஆசையிருந்தும் தவிர்த்தார்கள்..

 இதன் எதிரணியாக,   கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் போராட்டம் (கமிஷனர் ஆபீஸ் சென்னை) வரவு – 140 பேர்.      முஸ்லிம் ஐக்கிய அணியினர்   (ஃபாசிச எதிர்ப்பு அணி என்று பெயராம்..   முதலில் ஃபாசிச தலைமையான கலைஞரை எதிர்க்கட்டும்.    தன் மகனை ஒரு கேள்வி கேட்டதற்காக மாறனை தூக்கியடித்த பாசிஸ்ட் அவர்தான்….)   ஆயிரம் விளக்கில் திரண்டவர்கள் 1160 பேர்.

தவ்ஹீத் ஜமாத் கூட்டிய ஒப்பாரிக்கு திரண்டவர்கள் மொத்தம் 125   பேர்..

இவையெல்லாம் போலிஸ் தரப்பில் சொல்லப்பட்ட அபிஷியல் எண்ணிக்கை.   அனைவரையும் மாநில கல்லூரி மைதானத்தில் அடக்கி வைத்து ஒரு வேளை சாப்பாட்டு போட்டு மாலையில் அனுப்பி வைத்தார்கள்.   மோடி புண்ணியத்தில் ஒருநாள் சாப்பாடு இவர்களுக்கு.

 காசு கொடுத்து மணல் லாரியில் லோடு அடித்தும் கூட்டம் சேர்க்கும் அரசியல்தலைகளுக்கு இடையில்,  இவ்வளவு தண்ணார்வ கூட்டம் என்றுமே சென்னையில் திரண்டதில்லை.

இதை சோ தன் ஆரம்ப உரையிலேயே குறிப்பிட்டார்..   என்றைக்கும் இல்லாத வழியாக இந்த வருடம் எல்லோரும் போன் செய்து துக்ளக் விழாவுக்கு எப்படி வருவது,  பாஸ் உண்டா,  எங்கே என்றெல்லாம் கேட்டார்களாம்.   இதற்கு காரணம் மோடி என்ற மோடிமஸ்தானின் விஜயம்தான்..

தண்ணீர் பாட்டில்,  புத்தகப்பை,  செல்போன் என்று பலவற்றை போலீஸ் எதிர்த்தது.    உடனே தயங்காமல் அவற்றை அங்கு தூக்கிப்போட்டு நான் மீட்டிங்குங்கு தயார் என்று சொன்னவர்களை நான் அங்கு பார்த்தேன்..

பல இளம் பெண்களையும்,  குழந்தைகளையும்,  குடும்பமாக வந்திருந்தவர்களையும் அங்கு பார்த்தேன்.   இது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

மூன்று மணியிலிருந்து அரங்கத்தில் இடம் பெற்று உட்கார்ந்திருந்தவர்களின் முகத்தில் தெரிந்த வெற்றி ஆனந்தமும்,   மோடியின் பேச்சுக்கு கிடைத்த ஆரவாரமும் மறக்க முடியாதவை..    அன்று அந்த அரங்கத்தில் இருந்தவர்கள் ஒரு அருமையான மறக்க முடியாத அரசியல் நிகழ்வில் பங்கேற்றுள்ளார்கள்.   இந்த நினைவை அவர்கள் என்றும் மறக்க மாட்டார்கள்.      வயதான முதியவர்கள் முதல்,  இளம் பெண்கள் வரை சுயேச்சையாக ஒரு வேட்கையுடன் இருக்கையில் எம்பி குதித்து விசில் அடித்த அந்த காட்சிகள் ஒரு மாயாஜால உணர்வை ஏற்படுத்தின..   அரங்கத்தில் செக்யூரிட்டிக்காக பார்வையார்களுக்கும் மிக பிரகாசமான லைட் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்..

 பலர் துக்ளக் கார்டூன்களை படம் எழுதி பேனர் கொண்டு வந்திருந்தார்கள்..   மோடி உலகப்புகழ் பெற்ற துக்ளக்கின் கழுதை கார்ட்டூன்களைப்பற்றி பேசிய போது அந்த கார்ர்ட்டூன் அடங்கிய பேனரை தூக்கிப்பிடித்து குதித்தார்கள்..   ஆனால், செக்யூரிட்டி ஓடி வந்து அவர்களை அடக்கினார்கள்.

அரங்கத்திற்கு வெளியே வி.எச்.பி யின் ஒரு தொண்டர் அந்த இயக்கத்தின் மாதாந்திர பத்திரிக்கையான “ஹிந்துமித்திரன்” பழைய இதழ்களை விற்றுக்கொண்டிருந்தார்.   ஆயிரம் பிரதிகள் அங்கே அரை மணியில் விற்று தீர்ந்துவிட்டன.   அந்த பத்திரிக்கையை வாங்க ஒரே தள்ளுமுள்ளு..

இதுபோல் நிறைய நிகழ்வுகள்.

நரேந்திர மோடியின் ஒவ்வொரு பேச்சும் பலத்த கரகோஷத்தை ஏற்படுத்தின.  இத்தனைக்கும் அவர் பேச்சில் தமிழ்நாடு மற்றும் தேசத்தை பற்றி ஒன்றும் இல்லை..   எல்லாம் குஜராத் பற்றிய “ட்ரை” சப்ஜக்ட்தான்..

இதோ பத்திரிக்கைச்செய்தி

Modi a hit in Chennai

GC Shekhar, Hindustan Times
Chennai, January 15, 2008

If the BJP had any doubts about Narendra Modi’s pan-India impact, his first public meeting at Chennai on Monday after being elected Gujarat chief minister would have dispelled them.The massive crowd turnout, its hysterical reaction to Modi’s arrival on stage at the Thuglak anniversary and the thunderous cheer to his nearly one-hour speech had Tamil Nadu’s BJP leaders wondering whether they finally had the charismatic campaigner who can breach the Dravidian fort for the BJP.“I have never seen a more electric response to any other national leader,” said H Raja former BJP MLA “Modi’s speech and the way the crowd reacted to it have given the state BJP a huge hope,” said state president L Ganesan.Modi highlighted how he overcame official apathy to convey water and electricity to the remotest part of Gujarat. When he patiently explained how he paid Rs 2,000 for every gynaecologist if she safely delivered the baby of a rural mother as an example of private-public partnership the crowd cheered.Talking about secularism Modi described how its definition had morphed along the years. “There was a time when secularism meant religious harmony, later it became lip sympathy to the minorities, and then appeasement of minorities…As for me development is the strongest foundation of secularism as it would benefit the poorest of the poor,” Modi said inviting a huge applause.Thuglak Editor Cho Ramaswamy surmised it all when he invited Modi to the stage with the words, “I welcome the merchant of death to – corruption, official apathy, terrorism, darkness and despair.” The cheers reached a roaring crescendo.http://www.hindustantimes.com/storypage/storypage.aspx?id=10ec885d-70e2-4a13-956e-56739c7a52a6&MatchID1=4627&TeamID1=1&TeamID2=6&MatchType1=1&SeriesID1=1165&PrimaryID=4627&Headline=Modi+a+hit+in+Chennai

ஜனவரி 11, 2008

மோடியை எதிர்க்கும் பேடிகள்

மோடி துக்ளக் விழாவுக்கு வருகிறார் என்று போனவாரம் அதிரடியாக சோ
அறிவித்தார்.
உடனே இங்கிருக்கும் எல்லா தேசத்துரோக கூட்டங்களுக்கு வியர்க்க ஆரம்பித்து
விட்டது.

மோடியின் வருகை இங்கிருக்கும் தேச கலாசார சக்திகளுக்கு பெரிய உத்வேகத்தை
தரும்.   அவர் இங்கு வருவது ஒரு நாள்தான்.    துக்ளக்கில் அவருக்கு ஒரு விருது கொடுக்கப்போகிறார்களாம்.    அதற்காக வருகிறார்.  

 அதுவும்,  சங்கராந்திக்கு பெரிய பண்டிகை குஜராத்தில் நடத்துவார்கள்..   அதை நிறுத்தி விட்டு அவர் இங்கு வருகிறார்.

அவர் வரும்போது ஜயலலிதாவும் விருந்து கொடுக்க தீர்மானித்து அவரைக்
கூப்பிட்டார்.    மோடிஜியும் இந்த விஜயத்தையே வைத்துக்கொள்ளலாமா
வேண்டாமா என்று என்று அத்வானிஜியிடம் கேட்டார்..   அத்வானி அவர்கள் துக்ளக் விழா ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம்,  அவசியம் போய் வா..  கூடவே,  அம்மாவையும் பார்த்துவா என்று  சொன்னாராம்.   இப்படி ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் செய்தி போட்டது.

தமிழ்நாட்டில் தேசீய கலாசார சக்திகள் மிக ஆழமாக இருக்கின்றன.    தருமமிகு
தமிழகம் இந்த சக்திகளை ஒன்று சேர்த்து உத்வேகப்படுத்தும் ஒரு எழுச்சியை
எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறது.    மோடியின் விஜயம் மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தவே,  அது வெற்றி பெற்றுவிட்டால் இங்கிருக்கும் தீ ராவிட துரோகிகளும்,  செஞ்சட்டை சங்கடங்களும்,   இழிபிறவி இஸ்லாமியர்களும்,    நாளைக்கு தங்கள் தேசவிரோத செயல்களைத் தொடர முடியாது என்று பயந்துகொண்டுவிட்டன.

இதனால், மோடியின் விஜயம் அவர் வருவதற்கு முன்னமே வெற்றி பெற்றுவிட்டது.

மோடி என்றாலே கிலிகிலுக்கும் இஸ்லாமியக் கூட்டங்கள்,  அலறி அடித்துக்கொண்டு கூடிப்பேசுகிறார்கள்.    மோடிக்கு எதிராக காமராஜர்   அரங்கத்தில் போராட போகிறார்களாம்.   கருணாநிதிக்கு தர்ம சங்கடம்.   இதை அனுமதிப்பதா வேண்டாமா என்று.    குஜராத் கலவரத்தின்போது மத்தியில் அரசாண்டவர் இந்த மஞ்சள் துண்டார்தான்.     அப்போது குஜராத்தா, எங்கே இருக்கிறது என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர் இவர்.     பார்க்கலாம், என்ன செய்கிறார் என்று.

இனப்படுகொலைக்காக மோடிக்கு ஃபட்வா போடும் இவர்கள் முதலில்
ராஜீவ்காந்திக்கு போடட்டும்.   

குஜராத்தில் வாங்கிய மரண அடி இன்னும் மறக்காமல்,  காங்கிரஸூம் இப்போது
எங்கள் கிரவுண்டில் மோடி பேசக்கூடாது என்கிறார்களாம்.    இவர்களின்
எரிச்சலுக்கு அளவே இல்லை போல!!!    

காங்கிரஸ் இப்படிக் கூப்பாடு போட்ட அன்று டெல்லியில், மன்மோகன் சிங் அவர்கள் மோடியை விசேஷமாக கூப்பிட்டுப் பேசியிருக்கிறார் பிரவாஸி தின மேடையில்.   இந்த நிகழ்ச்சியில் பிரதமருடன் கலந்துகொண்ட இரண்டு முதலமைச்சர்களில் (டில்லி தீட்சித் அம்மையார் மற்றொருவர்)  மோடி ஒருவர்.    (நம் தானைத்தலைக்கு குத்தாட்ட நன்றிநவிலும் விழாக்களுக்கே டயம் போதவில்லை,  பின்னே எங்கே பிரவாஸி மேடைக்கு போவது!!)  மோடியே அந்த மீட்டிங்கில் ஹீரோ என்று டைம்ஸ் பத்திரிக்கை எழுதுகிறது.

 அந்த நிகழ்ச்சியில்,   மோடியை எதிர்க்கும் கம்யூனிஸ்டுகளும் தங்கள் கேரளா, மேற்குவங்க ஸ்டால்களில் மோடி வரவேண்டும் என்று அழைத்திர்க்கிறார்கள்.  அவர் மறுத்துவிட்டார்.    (டைம்ஸ் செய்திதான்) 

இப்படி அகில இந்தியாவும் இன்று ஆவலோடு வாருங்கள், வாருங்கள் என்று அழைக்கும் ஒரு தலைவரை இங்கே வரக்கூடாது என்று சொல்கிறார்களாம்.   சரியான இரட்டை வேடம் போடும் காங்கிரஸூம்,  இஸ்லாமியர்களும், கம்யூனிஸ்டுகளும்.. 

 ஆனால், இங்கேயோ கருணநிதிக்கு கால் பிடிக்கும் காங்கிரஸ் மோடியை எதிர்க்க போகிறார்களாம்.

 காங்கிரஸ் மைதானத்திற்கும், காங்கிரஸ் ஆபீஸிற்கும்  சோனியாவே வருவதில்லை,   மோடிதான் வந்துவிட்டுப்போகட்டுமே!!

அடுத்த பக்கம் »

Create a free website or blog at WordPress.com.