விருது

திசெம்பர் 18, 2008

கருணாநிதியின் புதிய மனுநீதி

திணமனியின் இந்த கட்டுரை இங்கே மீள்பதிப்பு

 
கருணாநிதியின் புதிய மனுநீதி!

பழ. கருப்பையா
அண்மையில் முன்அனுபவமே இல்லாத தகுதியற்ற இரண்டு தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அலைவரிசைத் தொகுப்பினை மத்திய அமைச்சர் ஆ. ராசா ஒதுக்கீடு செய்ததில் ஏறத்தாழ ரூ. 60,000 கோடி அரசுக்கு வருவாய் இழப்பு ஏற்பட்டது குறித்து நாடே அல்லோகலப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்தப் பணத்தைக் கொண்டு தமிழ்நாடு முழுவதும் எத்தனையோ அரசு இலவச மருத்துவமனைகளைத் தோற்றுவித்திருக்கலாம்.

பேறுகாலப் பெண்கள் அரசு மருத்துவமனைகளில் போதிய படுக்கைகள் இல்லாமல், தரையில் கோரைப் பாயில் ஈனுவதும், வரிசையில் நிற்கும் மற்ற பெண்களுக்கு அந்தக் கோரைப் பாயை வழங்குவதற்காக, மறுநாளே அந்தப் பச்சை மண்ணை துணியில் சுற்றிக்கொண்டு வெளியேறுமாறு அரசு மருத்துவமனைகளில் கட்டாயப்படுத்தப்படுவதும், இத்தகைய பெண்களில் குறிப்பிட்ட அளவினர் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரே என்பதும், ஓய்வெடுப்பதற்கே அப்பல்லோ மருத்துவமனைக்கு அரசுச் செலவில் செல்லும் முதல்வர் கருணாநிதிக்குத் தெரியாது!

இந்த அறுபதாயிரம் கோடியை வைத்துக் கொண்டு ஒவ்வோர் ஒன்றியத்திலும் ஓர் “அரசு அப்பல்லோவையே’ தோற்றுவிக்கலாம்!

ரூபாய் ஒன்றுக்கு ஒரு கிலோ அரிசி என்பதையே மாற்றி ஒவ்வொரு கிலோ அரிசியும் இலவசம் என்று அறிவிக்கலாம்! ரூ. 58 விலையுள்ள நான்கு நாள்களுக்கும் கூடப் போகாத மளிகைச் சாமான் பொட்டலத்தை எட்டு ரூபாய் சலுகையில் ரூ. 50-க்கு விற்பதற்குப் பதிலாக, ரூ. 1,000 மதிப்புள்ள மளிகைச் சாமான் பொட்டலத்தை, நாற்பது விழுக்காடு ஏழைகளுக்கு, அவர்களின் தேவையை ஓரளவு நிறைவு செய்யும் வண்ணம், முற்றிலும் இலவசமாகவே வழங்கலாம் அல்லது அமைச்சர் ஆ. ராசா “காற்றுள்ள போதே தூற்றிக் கொள்ள முற்பட்டதன்’ பயன் எந்த அளவினதாயினும், அதை ஒவ்வொரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினனுக்கும் தலைக்கு இரண்டாயிரம் ரூபாய் வீதம் பங்கிட்டுக் கொடுத்திருந்தால், அவர்களின் வயிற்றுப்பாட்டுக்கு இரண்டு மாதத்திற்காவது வழி பிறந்திருக்கும்!

அலைவரிசைக் கற்றையினை “முதலில் வந்தவனுக்கு முதலில் வழங்குவதற்கு’

இதென்ன கோயில் பிரசாதமா?

அதை வாங்கிய இருவரும் மறுநாளே பல்லாயிரம் கோடி பார்த்து விட்டார்கள் என்றால், அதற்கு பின்னணியில் ஒரு மாபெரும் ஊழல் நடந்திருக்க வேண்டும் என்று மக்களால் உய்த்துணர முடியாதா?

கற்பழிப்பவன் சாட்சி வைத்துக் கொண்டா கற்பழிக்கிறான்? ஆனால் கற்பழிப்புகள் கண்டுபிடிக்கப்படாமலா போய்விடுகின்றன? லஞ்ச ஊழலும் அத்தகையதுதான்!

“முதலில் வந்தவனுக்கு முதலில் வழங்குவது’ முறையற்றது. ஆகவே போட்டிகள் மூலம் மட்டுமே அரசு ஒப்பந்தங்கள் அமைய வேண்டும் என்று தெளிவாக உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்புச் சொன்ன பிறகும், பழைய முறையே பின்பற்றப்பட்டது என்று கருணாநிதி தாங்கிச் சொல்வதில் என்ன பொருளிருக்க முடியும்?

ஆ. ராசாவுக்கு முன்பிருந்த தயாநிதிமாறன் பின்பற்றிய முறையைத்தான் இவரும் பின்பற்றினார் என்று முதல்வர் கருணாநிதி சொல்கிறார். தயாநிதிமாறன் கருணாநிதியின் பேரன்தானே? அவரென்ன கரம்சந்த் மோகன்தாஸ் காந்தியா?

அவருக்கு முன்பும் இதே முறைதான் பின்பற்றப்பட்டதாம்? ஒரேயடியாக வெள்ளைக்காரன் இந்தியாவை ஆண்டபோதே இந்தமுறைதான் பின்பற்றப்பட்டது என்று கருணாநிதி சொல்லியிருந்தால், சிரிப்பவர்கள் வாய்விட்டுச் சிரிக்க வசதியாக இருந்திருக்குமே!

பாரதீய ஜனதா அருண்சௌரியைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார் கருணாநிதி. அப்படி ஒருவேளை அருண்சௌரி பிழை செய்திருந்தால் அதை ஏதுக்களோடு எடுத்துக்காட்டி, அதே பிழையை நாங்கள் செய்யாததால், பல்லாயிரம் கோடி அரசுக்கு வருவாய் என்று மார்தட்டி இருந்தால் அது பெருமை!

அருண்சௌரி காலத்தில் இந்த அலைவரிசைத் தொகுப்பின் பயனாளிகள் வெறும் முப்பத்தைந்து லட்சம் பேர்; இன்று அந்தப் பயனாளிகள் முப்பந்தைந்து கோடிப் பேர்; ஆண்டுக்கு ஒரு கோடிப் பேர் வேறு பெருகுகின்றனர். இதிலென்ன முன்னோர் முறை?

பயனாளிகளின் எண்ணிக்கை நூறு மடங்கு கூடியிருக்கும்போது, அரசின் வருவாயும் அதற்குத் தகக் கூட வேண்டும் என்பது எந்தக் குறைந்த அறிவுள்ளவனுக்கும் புலப்படுமே! பகுத்தறிவு பேசும் முதலமைச்சருக்குப் புலப்படாதா?

இரண்டு நாள்களுக்கு முன்னர் உளுந்தூர்பேட்டை அருகே உள்ள நெடுஞ்சாலையில், தொடர்வண்டி கடந்து செல்வதற்காக, ரயில்வே கதவுகள் மூடப்பட்டிருந்த நிலையில் நான் அங்கு சற்று நேரம் நிற்க வேண்டியதாயிருந்தது.

இரண்டு பெண்கள் பனங்கிழங்குக் கட்டுகளோடு ஓடிவந்தார்கள். ஒருத்தி சிறுபெண், வெளிறிய பாவாடை, சட்டை. எண்ணெய் அறியாத சிக்குப் பிடித்த தலைமுடி. அவன் பின்னால் இன்னொருத்தி ஓடி வந்தாள். அவள் சற்றே பெரிய பெண். ஆனால் அதே ஏழ்மைக் கோலம்!

வேகமாக முந்தி வந்த சிறியவள் பனங்கிழங்குக் கட்டை முதலில் வண்டியில் நீட்டினாள். ” என்ன விலை? என்று கேட்டேன். “கட்டு அஞ்சு ரூபாய்’ என்றாள். அதற்குள் இன்னொரு பெண்ணும் மூச்சிறைக்க ஓடி வந்து. “ஐயா அதைவிடப் பெரிய கிழங்கு இதை வாங்கிக்கங்க’ என்றாள்.

“முதலில் வந்தவளுக்கே முதல் உரிமை’ என்னும் ஆ. ராசாவின் கொள்கைப்படி’ “முதலில் அவள்தானே வந்தாள், அவளிடமே வாங்கிக் கொள்கிறேன்’ என்றேன்.

“அவ வச்சிருக்குற கிழங்கு சூம்பிப் போனது; என் கிழங்கு நல்லா விளைந்த கிழங்கு; கிழங்கைப் பார்த்து வாங்க மாட்டீங்களா?

பிறகுதான் கிழங்குகளின் தரவேறுபாடு தெரிந்தது. “இரண்டு பேரும் ஒரே கிராமமா? என்று கேட்டேன்.” அவ எனக்குச் சின்னம்மா மகள்தான்’ என்று சொன்னாள். இரண்டு பேருமே தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர்தான் என்றும், இரண்டு பேரும் ஐந்து வகுப்பு வரை படித்திருக்கிறார்கள் என்றும் தெரிந்து கொண்டேன்.

“அவ உனக்குச் சொந்தந்தானே! அவளோட ஏன் போட்டி போடுறாய்?

“வியாபாரமின்னு வந்திட்டா, சொந்தமெல்லாம் பார்க்க முடியுமா? அவ வீட்டு உலை வேற; என் வீட்டு உலை வேற;

“முதலில் வந்தவளுக்கு முதல் உரிமை’ என்ற ஆ. ராசாவின் கொள்கையைப் பின்பற்றப்போய், வாங்கிய சவுக்கடி போதும் என்று முடிவுக்கு வந்த நான், “உன்னுடைய கிழங்கு கட்டு என்ன விலை?’ என்று கேட்டேன்.

“இருபத்தைஞ்சு ரூபாய்’ என்றாள்.

“அவள் ஐந்து ரூபாய்’ என்கிறாள். நீ “இருபத்தைந்து ரூபாய்’ என்கிறாயே என்றேன்.

“”அவ அஞ்சு கிழங்கைக் கட்டி வச்சுக்கினு, அஞ்சு ரூபாய்ங்கறா; எங் கட்டிலே இருபத்தைந்து கிழங்கு இருக்கு; கிழங்கு கூடுதலா இருந்தா, ரூபாயும் கூடுதலா இருக்குமிங்கிறதுகூட உங்களுக்குத் தெரியாதா ஐயா? என்று பெரிய பெண் கேட்டாள்.

இரண்டாவது சவுக்கடி இன்னும் பலமாக விழுந்ததை உணர்ந்தேன்; மிரண்டு போனேன்!

இருபத்தைந்து ரூபாயைக் கொடுத்து அந்தப் பெரிய கட்டை வாங்கிக் கொண்டு, “பேசாமல் ஆ. ராசாவுக்குப் பதிலாக அதே சமூகத்தைச் சேர்ந்த உன்னை மந்திரியாக்கி இருக்கலாம்’ என்று நான் சொல்ல, என்ன சொல்கிறேன் என்று புரியாவிட்டாலும் “உன்னை மந்திரியாக்கி இருக்கலாம்’ என்று நான் சொன்னதைக் கேட்டு அந்தப் பெண் வெட்கப்பட, ரயில்வே கதவுகள் திறந்து விட்டபடியால் நான் புறப்பட்டு விட்டேன்.

சிறிய கட்டுக்கும், பெரிய கட்டுக்கும் ஒரே விலை இருக்க முடியாது என்று பனங்கிழங்கு விற்கும் எளிய பெண்ணுக்குத் தெரிந்த உண்மை, மத்திய அமைச்சர் ஆ. ராசாவுக்குத் தெரியா விட்டால் குற்றமில்லை. தமிழர்களின் தலைவர் என்று இடையிடையே அறிவிப்பு வெளியிட்டுக் கொள்ளும் முதலமைச்சர் கருணாநிதிக்குத் தெரியாவிட்டால், ஹரியானாவில் உள்ளவன் தமிழர்களின் அறிவு குறித்து ஐயப்பட மாட்டானா?

இந்த அலைக்கற்றைத் தொகுப்பு உரிமம் வழங்கியது குறித்து, மத்திய ஊழல் கண்காணிப்புத் துறை தன்னுடைய அதிருப்தியைக் கடுமையான முறையில் வெளியிட்டிருக்கிறது.

உத்தரப் பிரதேசத்தில் முலாயம்சிங்கிற்கு அடுத்ததாக உள்ள அந்தக் கட்சியின் தலைவர் அமர்சிங், “இந்த அலைக்கற்றைத் தொகுப்பு ஒதுக்கீடு குறிந்த உண்மைகளையோ, ஊழல்களையோ வெளிக் கொணராமல் இருப்பதற்காக, அதற்குத் தொடர்புடைய நிறுவனங்கள் பெருந்தொகை ஒன்றை அவருக்கு இலஞ்சமாக வழங்க முன்வந்ததாகவும், அதை வாங்க மறுத்து, எல்லா உண்மைகளையும் தலைமை அமைச்சரிடம் சொல்லிவிட்டதாகவும், அதற்குப் பிறகும் நடவடிக்கை இல்லையே, என்று கண்டித்திருக்கிறார்.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இருந்த நிலையிலேயே இருக்கிறார்கள். ஆனால் பூசாரிகளின் நிலை வேறு; தொடைக்கறி பெரிய பூசாரிக்கு என்றால், ஆட்டை வெட்டிய சின்னப் பூசாரிக்கு சந்துக்கறி, தலை, குடல், எலும்பு போன்ற எல்லாம் கிடைக்கும்!

தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் தங்களின் பிரதிநிதிகள் மூலம்தான் நன்மை பெற முடியும் என்னும் அடிப்படையிலேயே தொகுதிகள் தனித்து ஒதுக்கப்பட்டன. அந்த வகையில்தான் ஆ. ராசா அமைச்சரானார். ஆனால் அறுபது ஆயிரம் கோடி ரூபாய் வருவாய் இழப்பு என்பது கொஞ்சமா நஞ்சமா?

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களில் தூய்மையே வடிவான கக்கன் போன்ற பெருமக்கள் இன்னும் இருக்கிறார்கள்; என்றும் இருப்பார்கள்! ஆனால் இன்னொரு கக்கனைத் தேர்வு செய்யக் கருணாநிதி ஒன்றும் காமராஜ் இல்லையே!

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்குத் தொண்டு செய்யப் பதவியும் ஒரு தடை என்றவுடன், அதையும் கூடத் தூக்கி எறிந்து விட்டார் அம்பேத்கர்.

இவற்றையெல்லாம் விட மிகப் பெரிய கொடுமை, ஆ. ராசாவுக்குத் திரண்டு வந்த எதிர்ப்பைக் கண்டு அஞ்சி, தாங்கிப் பிடிக்க முடியாத கருணாநிதி, சாதி இசைத் தட்டைப் புரட்டிப் போட்டார்.

தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்தவரான ஆ. ராசா, அவ்வளவு பெரிய இடத்தை அடைந்திருப்பதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாதவர்கள் அவர்மீது பாய்கிறார்கள் என்றார். எதுவும் நடக்காதென்றால், கடைசியாகச் சாதியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்வதுதான் கருணாநிதியிடம் தொட்டில் தொட்டு இருந்து வரும் பழக்கம்!

ஏதோ தாழ்த்தப்பட்டவர்களிலேயே ஆ. ராசாதான் முதன்முதலாக மந்திரி ஆனவரா? இதற்கு முன்னே இந்த வகுப்பு மந்திரிகளை பாராட்டியவர்களெல்லாம், இப்போது ஏன் பொறுக்க முடியாதவர்களாகி விட்டனர் என்று மாற்றிச் சிந்தித்துப் பார்த்தால் உண்மையும் விளங்கும், தன்னுடைய சாதிச் சிந்தனையில் உள்ள கேடுபாடுகளும் தெரிய வரும் ஆ. ராசா எந்த வகுப்பினாரால் என்ன? குற்றம் செய்தவர்கள் குற்ற வகுப்பினர்; அவ்வளவுதானே!

பார்ப்பனர்கள் குற்ற நடத்தையில் ஈடுபட்டால், குறைவான தண்டனைதான் கொடுக்க வேண்டும் என்று மனுநீதி சொன்னது!

கடந்த காலங்களில் அதற்கெதிராக ஒரு கொதிப்பு ஏற்பட்டது. ” ஒரு குலத்திற்கு ஒரு நீதியா?’ என்ற கேள்வி எழுந்தது!

தவறு செய்கின்றவன் தன் கட்சியினனால், அவனைக் காப்பாற்ற அவனுடைய முழுச் சாதியையும் இழுத்துக் கொள்வார் கருணாநிதி.

தமிழ்நாட்டில் பதவியில் இருப்பவனுக்கு எவனுக்குச் சாதியில்லை? எந்தச் சாதிக்குச் சங்கமில்லை?

எவன் தப்புச் செய்தாலும், அவனைத் தண்டிப்பது ஒட்டு மொத்த சாதியைத் தண்டிப்பதாகும் என்பது போல் கருணாநிதி பம்மாத்துச் செய்வது அவருடைய அழுகிய சிந்தனையின் விளைவே!

பழைய மனுநீதியை மனு எழுதினார்; புதிய மனுநீதியைக் கருணாநிதி எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்!

செப்ரெம்பர் 22, 2008

தமிழ் படும் பாடு!

Filed under: அரசியல்,தமிழ்,தமிழ்நாடு,Tamil,Tamilnadu — விருது @ 5:39 முப

சென்னை ஏர்போர்ட்டில் ஒருவர் பரபரப்பாக ஓடிக்கொண்டிருந்தார். அவர் லக்கேஜ் வந்து சேரவில்லையாம். அருகிலிருந்த ஒரு அறைக்கதவில் பெரிதாய் “மெய்புலன் ஆர்வலர்” என்று எழுதியிருந்தது. சரி, யாரோ ஒரு ஆபீசர் என்று நினைத்து உள்ளே வேகமாக நுழைந்து பார்த்தார். அது ஒரு கக்கூஸ். ‘சே’ என்று திரும்பினார்!
அவர் அந்த அறையில் சேவித்தது நவீனயுகத்தின் நாகரீகத்தமிழ். தமிழுக்கு இருக்கும் ஏகப்பட்ட கெடுபிடிகள் போதாதென்று இது இன்னொன்று புதிதாய் முளைத்திருக்கிறது. ‘Political correctness’ – (இதற்கு எனக்குத் தமிழ் தெரியவில்லை. ‘அரசியல்

………

……

இப்படித் தொடங்குகிறது நான் “தமிழ்இந்து” தளத்திற்காக சமரப்பித்த கட்டுரை.

அந்த கட்டுரையை உடனே இங்கும் பதிப்பிப்பது சரியல்ல என்பதால் நீங்கள் இங்குள்ள சுட்டியில் அந்த கட்டுரையை படித்து உங்கள் மேலான கருத்துக்களை வழங்குங்கள்.

http://www.tamilhindu.com/2008/09/the-state-of-tamil-language/

ஜூன் 4, 2008

கருநாநிதி விழாவில்

முன்பெல்லாம் திராவிட கழகங்களின் பொதுக் கூட்டத்தில் வேட்டி கிழியும்.   இல்லை,  சட்டமன்றத்திலும்,  கவுன்சில் குழுக்களிலும் வேட்டி கிழியும்.   பின்னர்,  (ப) குத்தறவின் வளர்ச்சியால் தமிழ்நாட்டு எலெக்ஷனில் கழக கண்மனிகளின் வேட்டி கிழியும்.
 
ஆனால்,  நேற்று கருநாநிதியின் 85 வயசு பிறந்தநாளில் திறண்ட கழகத்தொண்டர்களின் வேட்டி கிழிந்தது.   கோபாலபுரம் வீட்டில் வரிசையில் நின்ற தொண்டர்களின் அடிதடியில் பலருக்கு வேட்டி கிழிந்தது.
 
இப்படி வேட்டி கிழிந்தவர்களில் பரிதாபமானவர் பரமசிவம்.   இவருக்கு கரைவேட்டியுடன் கையில் வைத்திருந்த 20000 ரூபாய் ரொக்கமும் அபேஸ்.  
 
கலைஞரின் கண்மணிகள் நன்றாகவே தேறிவிட்டார்கள் என்பது இதிலிருந்தே தெரிகிறது.
 
கோபாலபுரத்தின் தலைவரின் முன்னாலேயே இதை நடத்திக்காட்டி கலைஞரை மகிழ்ச்சியில் மூழ்கடிக்க திட்டமோ என்னவோ!
 
கிழிந்த வேட்டியுடன் பரமசிவம் போலிஸ் ஸ்டேஷனில் புகார் கொடுத்தார்.   இது டைம்ஸ் செய்தி.
 
பரமசிவம் ஒருவிதத்தில் அதிர்ஷ்டக்காரர்.    ஏனென்றால் மற்றவர்கள் கோபாலபுரத்தில் செல்போனை பறிகொடுத்திருக்கிறார்கள்..     குறைந்தது நாலு பேரின் செல் போன் கோபாலபுரத்தில் திருடப்பட்டதாக டைம்ஸ் செய்தி வந்திருக்கிறது.     ஆனாலும்,  அவர்களை போலிஸில் புகார் கொடுக்க கூடாது என்று அங்கிருந்த மற்ற கண்மணிகள் அன்போடு மிரட்டி அனுப்பி விட்டார்கள்.
 
அவர்கள் சொல்வதும் நியாயம்தான்.  ஏகப்பட்ட புகார் என்றால் போலிஸூக்கும் சிரமம்!    அப்பறம் போலிஸ் ஏதாவது ஏடாகூடமாக கண்டுபிடிக்க அதை யாராவது ஒட்டுகேட்டு சிடி போட்டு வெளியிட பெரிய்ய விவகாரமாய் போய்விடும் என்று பயந்திருப்பார்களோ என்னவோ!
 
இப்படி செல்போனை கலைஞரின் பிறந்தநாளுக்காக அர்ப்பணித்தவர்களில் நம் சென்னை கார்ப்பரேஷன் கமிஷனர் திரு. ரமேஷ் லக்கானியும் ஒருவர்.      காலை 9.30 மணிக்கு க்யூவில் காத்திருந்தார் இவர்.  கலைஞரை “தரிசித்து விட்டு” வந்தபோது போன் காணவில்லை.   இவர் விலைமதிப்பான 16000 மொபைல் போனை யாரோ சுட்டுவிட்டார்கள்.
 
“வீட்டுக்குள் நுழையும் போது இருந்தது.   வெளியே வந்தேன் காணவில்லை” என்று அவர் சொன்னதாக டைம்ஸ் செய்தி.
 
கோபாலபுரத்துக்கு போகிறோம் என்றால் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்க கூடாதா!   இவர் என்ன சாயிபாபாவா –  பயமில்லாமல் அங்கே போவதற்கு!
 
ஊருக்கெல்லாம் ஒளி கொடுத்தாலும் விளக்கின் மூலம் இருட்டாய் இருக்கும் என்பார்கள்.   ஆனால்,  நம் கலைஞரின் ஆட்சியில் அந்த குறை கிடையாது.   எல்லா இடத்திலும் நடப்பது அவர் வாசலிலும் நடக்கிறது.  
 
தமிழன் துப்பு கெட்டவன் என்றும் இவனை இப்படியே விட்டுவிட்டுப்போய் விடுவேனோ என்றும் இனிமேல் அவர் கவலைப்பட வேண்டாம்.  கண்மணிகள் நன்றாக தேறிவிட்டார்கள்.
 
இனிமேல் கழகத்தோடு நடக்கும் தேசிய பொதுக்கூட்டங்களில் மன்மோகன் சிங்கின் தலைப்பாகையை யாராவது கிழிக்காமல் இருக்க வேண்டும். 

வாழ்க தமிழன்!

ஏப்ரல் 15, 2008

பகுத்தறிவல்ல, பாசிசம்!

தினமணி 15 ஏப்ரல் 2008 இதழின் தலையங்கம்.
 
பகுத்தறிவல்ல, பாசிசம்!

தைத் திங்கள் முதல்நாள் தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று அரசு அறிவித்துவிட்டது என்பதால், சர்வதாரி ஆண்டு தை மாதம் தான் பிறக்க வேண்டும் என்று கூறும் வேடிக்கை அரங்கேறுகிறது. அண்டை மாநிலம் கேரளத்திலும், வடக்கே பஞ்சாபிலும், கிழக்கே அசாமிலும், அது ஏன், இந்தோனேஷியா மற்றும் கொரியா வரை புத்தாண்டு கொண்டாடும்போது, அது தவறு, நான் மட்டும் தை மாதம் தான் புத்தாண்டு கொண்டாடுவேன் என்று சொன்னால், அது அவரவர் விருப்பம். அதை யாரும் ஆட்சேபிக்கப் போவதில்லை.

அதேநேரம், அரசு அறிவித்தது என்பதற்காக சமயச் சடங்குகளை மாற்ற வேண்டும் என்று அழிச்சாட்டியம் செய்வதும், அதிகாரம் இருக்கிறது என்பதற்காக அரசு ஆணைப்படிதான் ஆலயங்களில் வழிபாடுகள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்துவதும், ஆட்சியாளர்களின் பாசிச மனப்போக்கைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது என்பது மட்டுமன்றி மக்களாட்சித் தத்துவத்தில் இவர்களுக்கு எந்த அளவுக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

அறநிலையத்துறை நிர்வாகத்தின் கீழுள்ள ஆலயங்களில், வருடப்பிறப்பை ஒட்டி எந்த நிகழ்ச்சியும் நடத்தக்கூடாது என்றும், புது வருடப் பஞ்சாங்கம் படிப்பது போன்ற சடங்குகளை நடத்தக்கூடாது என்றும் வாய்வழி உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. தமிழ்ப் புத்தாண்டு தை மாதம் பிறக்கும் என்று உத்தரவிடத்தான் ஆட்சியாளர்களுக்கு அதிகாரமே தவிர, சர்வதாரி ஆண்டு வழக்கம்போலச் சித்திரையில் தொடங்கக்கூடாது என்று உத்தரவு போடும் அதிகாரம் இருக்கிறதா என்ன?

மக்கள் சர்வதாரி ஆண்டு சித்திரையில் பிறக்கிறது என்று நம்பினால், அந்த நம்பிக்கைக்கு ஏற்ப ஆலயங்களில் பூஜைகள் செய்ய விரும்பினால் அதைத் தடுக்கும் உரிமையோ, மக்களின் மத நம்பிக்கைகளில் தலையிடும் உரிமையோ எந்த அரசுக்கும் இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் வழங்கவில்லை. நமது அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் இறைமறுப்புக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, மக்களின் வழிபாடு மற்றும் மத நம்பிக்கைகளில் ஆட்சியாளர்கள் தலையிடுவதையும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

இறைமறுப்புக் கொள்கையைப் பகுத்தறிவு என்று கொள்வதேகூடத் தவறு. உலகின் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானிகளும், உலக மக்கள்தொகையில் ஏறத்தாழ 99 விழுக்காடு மக்களும், தலைமுறை தலைமுறையாக நமது மூதாதையரும் நம்புகிற விஷயத்தை மறுப்பது என்பது வள்ளுவர் வழியில் கூறுவதாக இருந்தால், பலகற்றும் கல்லாத அறிவிலாதவர்கள் செயல். அதைவிடப் பெரிய அறியாமை, மக்களின் நம்பிக்கைகளைச் சட்டம் போட்டுத் தகர்த்துவிடலாம் என்கிற அதிகார மமதை.

அரசின் சட்டமும், வாய்வழி உத்தரவும் எந்த அளவுக்கு மக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது என்பதை தமிழகத்திலுள்ள ஆலயங்களில் நேற்று கூடிய மக்கள் வெள்ளம் தெளிவுபடுத்தியது. பஞ்சாங்கம் படிக்கப்படவில்லை என்றாலும் பஞ்சாங்க விற்பனை சற்றும் குறையவில்லை. சிறப்பு வழிபாடுகள் செய்யப்படவில்லை என்றாலும், அத்தனை ஆலயங்களிலும் அர்ச்சனைகளும் அபிஷேகங்களும் அலங்காரங்களுமாக சர்வதாரி வருடப்பிறப்பு அமர்க்களப்பட்டது.

தங்கள் குடும்பத்தினரையே இறைமறுப்புக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்ய முடியாதவர்களும், தங்களது சுற்றமும் உறவும் சமயச் சடங்குகள் செய்வதைத் தடுக்க முடியாதவர்களும், தாங்களேகூட தங்களது பதவியையும் அதிகாரத்தையும் தக்க வைத்துக்கொள்ள சில மூடநம்பிக்கைகளைக் கடைப்பிடிப்பவர்களும் ஊருக்கு உபதேசம் செய்வதும், ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி மதச் சடங்குகளில் தலையிடுவதும் சிரிப்பைத்தான் வரவழைக்கிறது. மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாத சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்திவிட முடியாது என்பதுகூட இவர்களுக்கு ஏன் புரியவில்லை?

கவிஞர் கண்ணதாசனின் கவிதை வரிகள் ஞாபகத்துக்கு வருகின்றன.

“”நதிபோகும் திசையை மாற்றி

நடக்கட்டும் வடக்கே என்பான்;

மதியம் தன் வானை எட்டு

மண்ணிலே விழட்டும் என்பான்;

இதுமுதல் கடல்நீ ரெல்லாம்

இனிக்கட்டும் தேன்போல் என்பான்;

அதிகாரி போடும் ஆணைக்(கு)

அடங்காமல் வேறென் செய்ய?”

முகம்மது பின் துக்ளக், ஒளரங்கசீப் வரிசையில் சரித்திரத்தில் இடம்பிடித்தே தீர வேண்டும் என்று அடம்பிடித்தால், அதைத் தடுக்கவா முடியும்? ஆனால், “சர்வதாரி’ ஆண்டு சித்திரையில்தான் பிறக்குமே தவிர தை மாதம் பிறக்காது!

ஏப்ரல் 14, 2008

பஞ்சாங்கம், கலைஞர் டிவி, டைம்ஸ் கோலம்

நேசகுமார் ஐயா ஸ்டைலில் தலைப்பும், கட்டுரையும்.

 

எல்லோருக்கும்  மனங்கனிந்த புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.   இன்னொரு வருஷம் பிறந்துவிட்டது.  ஆதியும் அந்தமும் இல்லா காலத்தை நாம் நம் குட்டைப்பார்வையில் ஒரு அளவு வைத்து ஒரு வருடம் என்றெல்லாம் சொல்கிறோம்.  நாம் எல்லோரும் வந்து வந்து போவோம், ஆனால் காலம் எப்போதும் மாறாமல் நம்மையெல்லாம் ஆக்ரமித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

 

எல்லாவற்றையும் விட்டு நம்மால் தள்ளி நிற்க முடிகிறது.  கோயிலுக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று சொல்லலாம்.   சாமிக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று சொல்லலாம்.   ஆனால், காலத்துக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று யாரொருவரானும் சொல்ல முடியாது.  காலம் தொடாத பொருளும் இல்லை,  ஜீவனும் இல்லை.

 

வருஷம் என்றால் பொழிவது என்று பொருள்.  வருடம் எப்படி என்று சித்திரை முதல் நாள் கோயில்களில் பஞ்சாங்கம் வாசிப்பதன் குறிக்கோள் இந்த வருடம் பொழிவது எப்படி என்று சொல்லத்தான்.  அது மழை, விளைச்சல் என்று மட்டும் “பொழியாமல்”,  கருணை என்றும் அறம் என்றும் நம் ஆளும் மந்திரிகளுக்கு பொழிந்தால் சரிதான்.

 

காலம் என்பதற்கு வேதம் சொல்லும் இலக்கணம் அருமையானது.  நீக்கமற எங்கும் நிறைந்திருக்கும் சூரியன் கதிரால் எந்தவொரு பொருளுக்கும் ஏற்படும் பரிணாம மாறுதலே காலம் என்று சொல்கிறது.   என்ன ஒரு அற்புதமான சிந்தனை.  பின்-நவீனத்துவ எழுத்தெல்லாம் இதனிடம் பிச்சை வாங்க வேண்டும்.

 

இந்த வருஷத்துக்கு ஸர்வதாரி என்று பெயர்.  அதாவது எல்லாவற்றையும் தாங்குபவள் என்று பெயர்.  இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் அரசாங்க அக்கிரமங்களைப் பார்க்கும் போது இந்துக்கள் “எதையும் தாங்கும் இதயத்தோடு” ஸர்வதாரி யாக இருக்கிறார்களே, அதனால் இந்த வருஷப்பிறப்பு பொருத்தம்தான்.

 

பேய்கள் அரசு செய்தால் பிணம் தின்னும் சாத்திரங்கள் என்றான் பாரதி.  ஆனால், சாத்திரங்களைக் குலைக்கும் பேய்களாகிய அரசுகள் இருக்குமா என்று ஒன்றும் சொல்லவில்லை.  அரசாங்கம் கோயில்களில் பஞ்சாங்கம் படிக்க கூடாது என்று “வாய் மொழியாக” உத்தரவு போட்டது.  எழுத்து மூலமாக போட இந்த அரசுக்கு அதிகாரமில்லை.  ஆகம வழிமுறைகளில் அரசுக்கு எந்த ஒரு அதிகாரமும் இல்லை.   ஆனால், “விஞ்ஞான பூர்வமாக ஊழல்” செய்வதில் தமிழக முன்னோடிகள் இவர்கள்.   அதுபோல,  “விஞ்ஞான பூர்வமாக”  இந்து மதத்தை குலைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு சட்டத்தை மீறாமல் இந்த ஒரு வாய்மொழி.  கோயில் E.o.  புது வருஷ விசேஷ பூசைக்கு பூவுக்கும், பாலுக்கும் பைசா கொடுக்க மாட்டேன் என்று சொன்னால், குருக்கள் என்ன செய்வார்?  அண்ணாமலைக்கு அரோகராதான்!  கல்லாப்பெட்டியை வைத்திருப்பவன்தான் ஆகமத்தையும் நிர்ணயிக்கிறான் என்பது நிதர்சனமான உண்மை.

 

இந்த தடைக்கு தமிழ்நாடு முழுக்க அருவருப்பும், எதிர்ப்பும் கிளம்பியது.  பின்னர் வழக்கம்போல, இந்த அரசு செய்வன ஒன்று, சொல்வன ஒன்று என்று லூஸில் விட்டு விட்டது.  திருவண்ணாமலையிலிருந்து ஆரம்பித்து தமிழகத்தின் எல்லா கோயில்களில் வழக்கம்போல பஞ்சாங்கம் படிக்க பட்டது.

 

திதி, வாரம், நட்சத்திரம், யோகம், கரணம் என்ற காலத்தின் ஐந்து அங்கங்களை சொல்வதால் பஞ்சாங்கம் என்று பெயர்.  பஞ்சாங்கம் படிப்பது என்பது ஒரு சாத்திர பூர்வ நிகழ்ச்சி.  அந்த பஞ்சாங்கத்தைப் படிக்கச்சொல்லி சித்திரை முதல் நாள் கேட்க வேண்டும்.  இதற்கு தனியாக புண்ணிய பலன் சொல்லப்பட்டுள்ளது.  ராமாயணம், பாரதம் முதலானவைகள் கேட்பதற்கு பலன் என்பது போல.

 

ராமாயணத்தை இலட்சம் செய்யுள்களில் எழுதுவதற்கு முன்னோடியாக ஸம்க்ஷேப ராமாயணம் என்று முன்னர் ஒரு சாப்டர் எழுதி வைத்தார் வால்மீகி.  அது எதற்காக, பின்னால் தான் முழு ராமாயணம் சொல்லப்போகிறாரே என்றால் இது ஒரு ப்ரோட்டோடைப்.  இது ஒரு Executive summary. இந்த சம்க்ஷேப ராமாயணம் படிப்பதால் சில விசேஷ பலன்கள் ஏற்படுகின்றன.  அதுபோல,  வருஷம் முழுவதும் பின்னால் வந்தாலும்,  இன்று சித்திரை முதல் நாள் இந்த பஞ்சாங்கம் படிப்பதால் சில விசேஷ பலன்கள் ஏற்படுகின்றன. 

 

இந்த வருஷம் எப்படி, மழை எவ்வளவு, எந்த நட்சத்திரங்கள் என்ன பலனை கொடுக்கும்,  எந்த எந்த பண்டிகைகள் எப்படி வருகின்றன என்று ஒரு முன்னோட்டம் விடும் நிகழ்ச்சி இந்த பஞ்சாங்கம் படித்தல்.  கிராமங்களில் பஞ்சாங்கம் கணிக்கவும், படிக்கவும் மானியம் கொடுத்து வைத்திருந்தார்கள்.  அவர்கள் இந்த நாளில் தாங்கள் கணித்த பஞ்சாங்கத்தை வழங்குவார்கள்.  கேட்க போகும் எங்களுக்கு வேணும் வரை பானகம், நீர் மோர் மற்றும் ஒரு விசிறி இலவசமாய் கிடைக்கும்!

 

தினசரி திதியை அறிவதால் செல்வம் பெருகும்.  நட்சத்திரத்தை அறிவதால் பாபங்கள் தொலையும்.  யோகத்தால் ஞானமும்,  கரணத்தால் காரிய சித்தியும் ஏற்படும்.  இது இந்து மத சாத்திரம்.  அதனால், விடாமல், தினசரி பஞ்சாங்கம் / காலெண்டர் பாருங்கள்.

 

இந்துக்களின் சாத்திர, ஆகம, வரலாற்று மற்றும் இலக்கிய அடிப்படைகளைக் கொண்ட தமிழ்ப்புத்தாண்டை சிதைத்து தன் வக்கிர திட்டத்திற்கு வசதியாக தையில்தான் புத்தாண்டை கொண்டாட வேண்டும் என்ற இந்த சர்க்காரின் கிறுக்கு ஆசை நேற்று டோட்டல் ப்ளாப் ஆனது.  கலைஞர் டிவியில் முழுக்க முழுக்க சித்திரைத் திருநாள் கொண்டாட்டம் என்று காசு பார்த்தார்கள்.  அது என்ன சித்திரைத்திருநாள், அதற்கு என்ன விசேஷம், அப்புறம் வைகாசித்திருநாள் எல்லாம் சொல்வார்களா?  சித்திரைத்திருநாள் தானே புத்தாண்டு!  அதனால்தானே இதற்கு கொண்டாட்டம்! அப்புறம் என்ன இன்று புத்தாண்டு இல்லை என்று ஒரு பம்மாத்து!  முழுதும் நனைந்த பின் முக்காடு எதற்கு!

 

கலைஞர் டிவியில் பருத்திவீரன் படம் வழங்கிய முக்கிய விளம்பரதாரர் ப்ரூக்பாண்ட்.  அவர்கள் தங்கள் விளம்பரத்தில் தமிழ்ப்புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்றே போட்டார்கள்.  ஒரு ஐம்பது தடவையாவது சொல்லியிருப்பார்கள் தமிழ்ப்புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்று.  அதுபோல, ப்ரீதி மற்றும் இன்னும் ஒரு சில கம்பனிகாரர்களும் விளம்பரங்களில் புத்தாண்டு சிறப்பு விற்பனை என்று முழங்கினார்கள். ஒருவேளை டிவியில் இதெல்லாம் புத்தாண்டு காட்டியதும், கொண்டாடியதும் வெறும் காசுக்காக!  ஆனால், கொள்கைக்காக நாங்கள் இது புத்தாண்டு இல்லை என்று சொல்வோம்.  காசுக்காக எதையும் செய்துவிட்டு பின்னர் கழுவிக்கொண்டால் கொள்கை சேதாரம் ஆகாது என்பதே பகுத்தறவி போலும்.

 

இந்து என்றெல்லாம் பேசும்போது இந்து பத்திரிக்கையைப் பற்றியும் சொல்ல வேண்டும்.  இந்து பத்திரிக்கையை பொறுத்த வரை சித்திரை முதல் நாளும் ஒன்றுதான், ஆடி மாச மூல நட்சத்திரமும் ஒன்றுதான்.  வருவதும் தெரியாது, போவதும் தெரியாது.  நேற்று தமிழ்நாடே அல்லோக பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.  கோயில்களில் இந்து முண்ணனி போராட்டம்,  தடையை மீறி பஞ்சாங்கம் படிப்பு, யார் யார் புத்தாண்டு கொண்டாடினார்கள் என்றெல்லாம் எல்லா பத்திரிக்கைகளும் முதல் பக்கத்தில் பெரிதாக எழுதின,  சன் டிவி கூட இந்த கலாட்டாவை செய்திகளில் நன்றாக காட்டியது.  ஆனால், இந்து பத்திரிக்கைக்கு மட்டும் சித்திரை மாதம் என்பதே இல்லை.  இது குறித்து செய்தியோ, கோயில் செய்திகளோ ஒன்றுமே இல்லை.  ஆனால், நேபாளிகள் நேற்று புது வருஷம் கொண்டாடினார்களாம்.  இது பெரிதாக அரை பக்கத்திற்கு படத்தோடு செய்தி போட்டிருக்கிறார்கள்.  இந்து பத்திரிக்கை இவ்வளவு விவஸ்தை கெட்டு சோரம் போகும் என்று நான் நினைக்கவில்லை.  ஐயோ பாவமாக இருக்கிறது! சிந்துபைரவி சிவக்குமார் குடித்துவிட்டு வேட்டி நழுவ ரோட்டில் ஆடுவது போல இருக்கிறது, இவர்கள் நிலை இன்று.  பாவம்!

 

ஏன் ஐயோ பாவமாக இருக்கிறது என்றால் டயம்ஸ் வந்து இந்த இந்து பத்திரிக்கைக்கு ஒரு பெரிய ஓலைப்படுக்கையாக கட்டப்போகிறது.  போன மாதம் நான் டைம்ஸ் சகாய சந்தா வேண்டும் என்று போன் செய்தேன்.  “மன்னிக்கவேண்டும்.  எதிர்பார்த்ததற்கு மேல், ஒரு லட்சத்திற்கும் மேல் சேர்ந்துவிட்டார்கள்.  அதனால், இந்த ஸ்கீம் நாங்கள் இனிமேல் வழங்கவில்லை” என்று சொல்லிவிட்டார்கள்.  இது ஒரு மாதத்திற்கு முன்னால் நிலை. சென்னைவாசிகள் இந்து பத்திரிக்கையிலிருந்து தப்பிக்க எவ்வளவு ஆர்வமாக காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று இதனால் தெரிகிறது.

 

இன்று காலை மயிலாப்பூர் எங்கள் தெருவில் (பக்தவச்சலம் சாலை, ரங்காச்சாரி சாலை) எல்லார் வீட்டு வாசலிலும் டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா காரர்கள் அழகாக கோலம் போட்டிருந்தார்கள்.   அழகான ஆரம் டிசைனில் முழுதும் சுற்றியிருக்க டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா சென்னை என்று தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் எழுதிய ஸ்டென்சில் கட்டர் வைத்து அரிசி மாவால் கோலம் போட்டிருந்தார்கள்.  க்யூட் விளம்பரம் ஐடியா!  படம் எடுக்க என்னிடம் காமரா இல்லை!  இட்லி வடையார் போடுவாரோ தெரியாது!

 

ஆனால், இந்த டைம்ஸ் சென்னைப் பதிப்பை கருணாநிதியை வைத்து ஆரம்பிக்க வைத்திருக்கிறார்கள்.   கருணாநிதி போய் விளக்கேற்றி வாழ்த்தி விட்டு வந்திருக்கிறார்.   இதைப்பார்த்து எனக்கு சந்தேகம்!  டைம்ஸ் ஒருவேளை முரசொலியின் ஆங்கில பதிப்பாக மாறிவிடுமோ என்று!  இந்த செய்தியை இந்து பத்திரிக்கை கண்டு கொள்ளவே இல்லை!  பாவம் இந்து!  எனக்கு இன்னொரு சந்தேகம்.  கருணாநிதி ஆரம்பித்த எந்த ஒரு திட்டமும் உருப்படவில்லை.  அது சேதுதிட்டமாக இருக்கட்டும், சென்னை விமான நிலையம், ஒகேனக்கல் குடிநீர், டாட்டா டைட்டானிய ஆலை என்று.  அந்தாள் போய் ஆரம்பித்த வைத்திருக்கிறார்.  டைம்ஸ் நன்றாக நடக்க ஏதாவது பரிகாரம் செய்து கொண்டால் நல்லது.

 

சரத்குமார் ஆறு மாத வெயிட்டிங் லிஸ்டில் காத்திருந்து மூகாம்பிகை கோவிலுக்கு போய் சண்டி ஹோமம் நடத்தி இருக்கிறார்.  அவர் கட்சியில் இல்லை, எனக்கு கலைஞர் தான் அப்பா என்று சொல்லும் அவரது மனைவி ராதிகாவும் கூட இருந்து குடும்பத்தோடு சாமி கும்பிட்டிருக்கிறார்கள்.  சரத்குமார் கொஞ்சம் நல்ல தனம் இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது.  அதனால்தான், திமுகவில் அவரால் குப்பை கொட்ட முடியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

 

இத்தோடு இங்கே நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.  பருத்திவீரன், அன்னியன் என்று இரண்டு படங்களை நேற்று டிவியில் முதல் முதலாய் பார்த்தேன்.  அது குறித்து என் அபிப்ராயங்கள் சில, இன்னொரு பதிவில்.

 

நன்றி.  இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.

ஏப்ரல் 11, 2008

வார்த்தை பாடம்

திண்ணையில் சென்சார் செய்யப்பட்டு வந்துள்ள என் கட்டுரையின் முழு பாகம் இதோ

 

 

=====================

வார்த்தை பாடம்

 

ரொம்ப நாட்களாக என் மனைவிக்கு கனமான இலக்கியங்களைப் படிக்க வேண்டும் என்று ஆசையாக இருந்தது.  வெறும் முத்து காமிக்ஸ் படித்து வளர்ந்த நாம் இன்று வெறும் கல்கண்டு, ராணிக்கதிர் அளவில் முடங்கிவிட்டது ஏதோ மட்டமோ என்று தோன்றிக்கொண்டே இருந்தது.    நாம் பழகும் சமூகத்தில் இலக்கியவாதியாக பந்தா பண்ண வழியில்லாமல் இருந்தது மிகவும் துக்ககரமான ஒரு விஷயம்.

 

இந்த சூழலில் வார்த்தை பத்திரிக்கை ஆரம்பிக்கப்போகிறார்கள் என்று கேட்டதும் படு உத்சாகம் அடைந்தாள் மனைவி.  காரணம், சகாய சந்தாவில் வருஷத்துக்கு நூறு ரூபாய்தான்.  எடைக்குப்போட்டால் ஒரு முப்பது ரூபாய் தேறினால், நெட் எழுபது ரூபாயில் கனமான இலக்கியம் படிக்கலாம் என்று கணக்குப் போட்டு விளக்கினாள்.  எனக்கு இது கசக்கவில்லை, சரியான ஐடியாவாகவே பட்டது.

 

வார்த்தை இதழ்பணத்தைக் கட்டியதும் அழகான ப்ளாஸ்டிக் உறையில் போட்டு மஞ்சள் கலர்  பத்திரிக்கை ஒன்று தந்தார்கள்.  இதோ வார்த்தை  பத்திரிக்கை வாங்கியிருக்கிறேன் பாருங்கள் என்று அழகாக எல்லோருக்கும் தெரியும்படி பஸ்ஸில் பிடித்துக்கொண்டே வீடு வந்தேன்.

 

கனமான இலக்கிய தாகம் அடங்காமல் பெருகியது. இரண்டு நாட்கள் கவனமாக பரிக்ஷைக்கு மாதிரி உட்கார்ந்து படித்தேன்.

 

ஒரு மாலையில், என் பார்யாள் என் ஈடுபாட்டைப் பார்த்து பொறாமைப்பட்டாள். “நீங்கள் கனமான இலக்கியத்தை எனக்கும் சொல்லிக்கொடுப்பீர்களா?”   என்றாள்.  என்.எஸ்.கே ஸ்டைலில் “சரிவா, உக்காரு!” என்றேன்.

 

புத்தகத்தை வாங்கி பய பக்தியுடன் பார்த்தாள்.

 

பார்த்ததும் அவளுக்கு ஒரு நிராசை “அய்ய! என்னங்க இது பத்து பைசா பாட்டு புத்தகம் மாதிரி பேப்பர் எல்லாம் உங்க கலர்ல இருக்கு.  கொஞ்சம் நல்ல பேப்பர்ல போடப்படாதா!” என்றாள்.

 

எனக்கு கோவம்…  “ஆமாம், படமெல்லாம் உன் கலர்ல போட்டிருக்கிறாங்க இல்ல… ஒன்னுமே விளங்காம. இருட்டா…அதுக்காகத்தான்…” என்றேன்.

 

சபாஷ் சரியான பதிலடி என்று எனக்கு நானே சொல்லிக்கொண்டேன்.

 

ஒரு பக்கத்தைத் திறந்து ஆவலாகப் படித்தாள்,  “என்னங்க, ஒன்னுமே புரியலையே!”

 

“திரைப்படம், விஞ்ஞானமும், கலையும் சரிவிகிதத்தில் புனைந்த ஒன்றாக இருப்பதால், நாள்தோறும் தன்னைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளும் விஞ்ஞானம் தன்னுடன் சேர்ந்து இயங்கும் படைப்பாற்றலின் உத்திகளையும் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய தேவையை முன்வைக்கிறது”

 

“என்னங்க சொல்றாரு இவரு?” என்று விழித்தாள் மனைவி.

 

“அசடு!  இதுதான் கனமான இலக்கிய மொழி.  கொஞ்சமும் லகுவா புரியக்கூடாது.  இப்போ இதையே “திரைப்படத்தில் விஞ்ஞானம் முக்கியமாக இருப்பதால் படைப்பு உத்திகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன” என்று சொல்லலாம்தான்.  இரண்டுக்கும் ஒரே அர்த்தம்தான்.  ஆனால், நான் சொன்னது குமுதம் பாஷை.  அதாவது மட்டம்! அதை எப்படியாவது விலக்க வேண்டும். அதையே சுத்தி சுத்தி இப்படி எழுதினால் அது வார்த்தை இலக்கியம்.  புரியுதா!”.

 

சரி என்று தலையாட்டினாள்.

 

இப்ப புரிந்துவிட்டது அவளுக்கு. 

 

எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக சுற்றி எழுதவேண்டும், அவ்வளவுதான்.  “புதிய சாத்தியங்கள் ஏற்படுகின்றன” என்று எழுதக் கூடாது  “புதிய கண்டுபிடிப்புகளின் வழியே நிகழும் இம்மாற்றம் திரைப்படங்களின் இயல்மொழியில் புதிய சாத்தியங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது” என்று மாற்றத்தை முன்வைத்து எழுதவேண்டும். சரிதானே!

 

நன்றாகப்புரிந்தது.  இதோ பாருங்கள் “இயக்குனரின் உத்தியை நுட்பங்கள் காட்டுகின்றன” என்று சொல்லக் கூடாது.  “நுட்பங்கள் எப்போதும் அதனை இயக்குபவரின் கட்டளையே செய்துமுடிக்கின்றன” என்று எழுதவேண்டும்.  அதாவது, எல்லா அனிச்சைகளையும் செய்பொருட்களாக்கி விட வேண்டும்… அவ்வளவுதானே!” என்றாள்.

 

“க.க.கொ.க” என்றேன் (கச்சிதமாய் கவ்விக்கொண்டாய் கள்ளி!) என்று சிலாகித்தேன்.

 

சரி, இந்த கட்டுரையை முழுதுமாக படித்தாயா?

 

“ஐயோ, அது ஆகாத காரியம்.  அந்த கட்டுரை பதினோரு பக்கம் போகிறது.  மூன்றாவது பக்கத்தைத் தாண்டினால் எனக்கு தமிழே மறக்கிறது.. என்னால் ஆகாது!  ” என்றாள்.

 

“சரி விடு, கவிதை படிக்கலாம் வா”

 

ஆழ்ந்து படித்தவள்,  “யாருங்க இது சல்மா!  கண்ணா பிண்ணா என்று வரிகளா எழுதியிருக்காங்க?”

 

“அய்யோ, அப்படி பேசப்படாது!  அவங்க பெரிய்ய கவிஞி! கவிஞி என்றால் அதுவும் அரசியல்-கவிஞீ என்றால் தடால், தீடீல் என்று ஷாக் கொடுத்துதான் கவிதை எழுத வேண்டும்.  அப்போதுதான் பேசப்படுவாய்” என்றேன்.

 

“அதில்லீங்க!  என்னதான் ஆபாசமா எழுதினாலும் கொஞ்சம் அர்த்தமாவது வேண்டாமாங்க..  “ஒடிந்து தளும்பும் மார்புகள்” ன்னா என்னங்க அர்த்தம்?  ஒடியுதா, தளும்புதா இரண்டும் ஒரு சேர எப்படீங்க” என்றாள்.

 

சரி, இது வேலைக்கு ஆவாது என்று சப்ஜெக்டை மாற்றினேன்.. “சரி சரி, கேள்வி பதில் படி”

 

பார்த்தவள்,  “என்னங்க இந்தாளு எல்லா கேள்விக்கும் ஒரே மொக்கையா பதில் சொல்றாரு”.

 

“அய்யோ, அப்படி சொல்லாதே,  அவரு ஒரு அறிவுஜீவி இலக்கியவாதி”

 

“சாரி சாரிங்க தெரியாம சொல்லிட்டேன்.  அவர்கிட்டே, ஜெயமோகன் குறித்து கேட்டா “நான் விமர்சகன் அல்ல” என்கிறார்.  இளையராஜாவைப் பற்றி ஏன் எழுதவில்லை என்று கேட்டால் “எல்லாவற்றையும் எழுதுவது அவசியமா” என்கிறார். “வாரிசு அரசியலுக்கு என்ன முடிவு” ன்னு கேட்கிறாங்க,   “எல்லாத்துக்கும் முடிவு உண்டு” என்று மட்டும் சொல்கிறார்.  மொத்தத்தில் பதில் சொல்ல இஷ்டப்படாமல் உங்கம்மா மாதிரியே கழுந்துத்தனமா மொக்கை போடறாரே அப்படின்னு தோணியது.  அதான் சொன்னேன்.  அவரை குத்தமா இல்லைங்க.”

 

“நீ கனமான இலக்கியம் கத்துக்கும் போது அனாவசியமாக நீ என் அம்மாவை இழுக்காதே” என்று கண்டித்தேன்.  குனிந்து நான் பார்க்காமல் அவள் சிரித்தது புரிந்தது.

 

“சரிங்க.. விடுங்க..  ஒன்னும் வேண்டாம்… எனக்கு கதை தாங்க பிடிக்கும்.. நான் அதையே படிக்கிறேன்” என்றாள்.

 

விடாது ஐந்து கதைகளையும் படித்தவளுக்கு கடைசியில் ஒரு டவுட்…

 

“ஏங்க!  இந்த கதைகளிலே கனமான இலக்கிய கதை எது என்று எப்படீங்க கண்டுக்கறது” என்றாள்.

 

“அது ரொம்ப சுலபம்… எந்த கதையிலாவது யாராவது சோரம் போவாங்களே” என்றேன்.   ஆச்சரியப்பட்டாள்!!  “அட ஆமாங்க…. இருக்குங்க… அதுவும் குடும்பத்தோட போறாங்க”.

 

“அப்புறம் என்ன சந்தேகம்!  அதுதான் கனமான இலக்கிய கதை… புரிந்ததா” என்றேன்.

 

என் அறிவை அறிந்து என்னை மதிப்பாக பார்த்தாள் என் இடதுபக்கத்துக்காரி!

 

நேரமாகி விட்டிருந்தது..  என் தம்பி வந்தான்.. அவனுக்கு ஒரு சந்தேகம். “அண்ணா,  வார்த்தை என்பது திராவிட வார்த்தையா,  ஆரிய வார்த்தையா?” என்றான்.

 

“குழப்பமான வார்த்தை” என்றேன்.

 

“அப்படிச்சொல்வதை விட,  தெளிவற்ற மற்றும் ஒவ்வாத பல்வேறு கோணங்களில் முன்வரும் உத்திகளின் கட்டளைகளை உள்வாங்கி புதிய சாத்தியங்களை அறிமுகப்படுத்துவதே வார்த்தை” என்றாள் என் மனைவி.

 

நான் பாய்ந்து அவள் கைகளை பற்றினேன்..  “நீ எங்கேயோ போய்விட்டாய்.  இவ்வளவு சீக்கிரம் கனமான இலக்கியவாதியாகிவிட்டாயே. க.க.கொ.க ” என்றேன்.

 

“சரி, சரி! வாங்க..  சாப்பிட… சீரியலுக்கு டயமாச்சு… அபிக்கு என்னாச்சோ!” என்று கவலையோடு எழுந்தாள் மனைவி.

 

சபை கலைந்தது.

மார்ச் 11, 2008

கடலில் கரைந்த காசு

சேது சமுத்திர திட்டத்தில் தோண்டப்பட்ட கால்வாய் தூர்ந்துபோய் விட்டதால், இதுவரை செலவு செய்த பணம் அனைத்தும் வீண்  

 தோண்டப்பட்ட கால்வாய் தூர்ந்துவிட்டது: சேது திட்டம் பற்றி விஞ்ஞானிகள்

 தூத்துக்குடி, மார்ச் 10: சேது சமுத்திர திட்டத்தில் தோண்டப்பட்ட கால்வாய் தூர்ந்துபோய் விட்டதால், இதுவரை செலவு செய்த பணம் அனைத்தும் வீண் என, விஞ்ஞானிகள், சூற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

ஓய்வு பெற்ற கப்பல் படை அதிகாரி ஜான் ஜேக்கப், ஒய்வு பெற்ற கடற்படை கேப்டன் எச். பாலகிருஷ்ணன், ஓய்வு பெற்ற மத்திய கடல் மீன்வள ஆராய்ச்சி மைய விஞ்ஞானி ஆர்.எஸ். லால்மோகன் ஆகியோர் தூத்துக்குடியில் திங்கள்கிழமை கூட்டாக செய்தியாளர்களுக்கு அளித்த பேட்டி:

சேது சமுத்திர கால்வாய் திட்டம் பொருளாதார ரீதியிலும், நாட்டின் பாதுகாப்பு விஷயத்திலும், சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பிலும் பயன்படாத திட்டம் என்பதை தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகிறோம்.

தமிழ்நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு நாங்கள் எதிரானவர்கள் அல்ல. தமிழ்நாடு பின்னோக்கி சொன்றுவிடக் கூடாது என்பதுதான் எங்கள் கவலை.

சேது சமுத்திர திட்டத்தால் இவ்வளவு லாபம் என கணக்கு காட்ட அரசு தயாரா. அவ்வாறு அறிவியல் ரீதியாக கணக்கு காட்டினால் இந்தத் திட்டத்தை நாங்கள் ஆதரிக்க தயாராக இருக்கிறோம்.

சேது சமுத்திர கால்வாய் வழியாக கப்பலை இயக்குவோம் என, இதுவரை எந்த கப்பல் நிறுவனமும் உறுதியளிக்கவில்லை. ஏனென்றால் இந்த வழியாக யாரும் கப்பலை இயக்கப்போவதில்லை. சேது கால்வாய் வழியாக கப்பலை இயக்கினால் நஷ்டம்தான் ஏற்படும்.

கடந்த 30 மாத காலம் சேது சமுத்திர கழகம் அல்லது மத்திய கப்பல் அமைச்சகம் அல்லது தூத்துக்குடி துறைமுக சபை ஆகியவற்றால், இதுவரை அகழ்வு செய்யப்பட்ட உண்மையான அளவு குறித்த விவரங்களை பொதுமக்களுக்கு வெளிப்படையாக தெரிவிக்கவில்லை.

இதுவரை தோண்டியதாக கூறப்படும் கால்வாய் பகுதியும், பணிகள் நிறுத்தப்பட்ட இந்த சில மாதங்களில் முழுமையாக தூர்ந்து போய்விட்டது.

உச்சநீதிமன்றம் அனுமதி அளித்து பணிகளை மீண்டும் தொடங்கினாலும், ஆரம்பத்தில் இருந்தே மீண்டும் பணிகளை செய்ய வேண்டும். எனவே, இதுவரை இந்த திட்டத்திற்கு செல்வு செய்யப்பட்ட பணம் முழுவதும் வீண். இது யாருடைய பணம். மக்களின் வரிப்பணம் தான்.

இதுபோல இந்த திட்டமே வீண் தான். மக்கள் பணம் ரூ. 2,400 கோடியை வீணடிக்கிறார்கள். கால்வாய் தோண்டும் பகுதி புயல், மழை மிகுந்த பகுதியாகும். இலங்கையில் ஒரு பலத்த மழை பெய்தால் கூட போதும், கால்வாய் தூர்ந்து போய்விடும்.

பாதுகாப்பு விஷயத்திலும் இந்தத் திட்டம் ஆபத்தான திட்டம்தான். அசாதாரண சூழ்நிலை ஏற்பட்டு இந்த வழியாக போர்கப்பல்கள் செல்ல வேண்டியிருந்தால் மிகவும் மெதுவாக தான் செல்ல முடியும். அதுவே எதிரிகளுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்துவிடும்.

மேலும், இந்த வழியாக தான் கப்பல் வரும் என எதிரிகள் குறிபார்த்து தாக்குவதற்கும் வசதியாகிவிடும். எனவே, கப்பல் படையின் எந்த கேப்டனும் சேது கால்வாய் வழியாக கப்பலை செலுத்த விரும்ப மாட்டார்.

நாங்கள் அறிவியல் பூர்வமாக பேசுகிறோம். ஆனால், அரசாங்கம் விஞ்ஞானத்தை ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறது. மதரீதியில் மட்டுமே பயப்படுகிறது.

எந்த பயனும் இல்லாத, மக்கள் பணத்தை வீணடிக்கிற, நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கும் இந்த திட்டத்தை இனிமேல் தொடரக்கூடாது. இத்துடன் அரசு கைவிட வேண்டும் என்றனர் அவர்கள்.

பேட்டியின் போது, கடலோர செயல்பாட்டு கூட்டமைப்பு உறுப்பினர் ஜீவா, அகில இந்திய மீனவர் சங்க தலைவர் ஜி. அண்டன்கோமஸ், நிர்வாகிகள் ஜான் பி. ராயன் ஆகியோர் உடனிருந்தனர்.

http://www.dinamani.com/NewsItems.asp?ID=DNT20080310143534&Title=TamilNadu+Page&lTitle=R%AAZLm&Topic=0&dName=No+Title&Dist=0

மார்ச் 10, 2008

இமாலய எலிகளும் இஸ்லாமியர்களும்

வான சாத்திரத்தில் டார்க் மேட்டர் (dark matter, கருப்புப்பொருள் என்று சொல்லலாமா!)  கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.   இந்த டார்க் மேட்டர் மற்ற பொருட்களைவிட திண்மையானது.    இந்த அண்டத்தின் பெரும்பான்மை திண்மை (mass)  டார்க் மேட்டரினால் ஆனது என்று விஞ்ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்.   ஆனால், இதில் ஒரு சங்கடம்.  இது இருப்பதை யாராலும் காண முடியாது.  ஏனென்றால்,  இது தன்னில் வரும்  ஒளிக்கதிர்களை பிரதிபலிப்பதில்லை.   அதனால்,   விஞ்ஞானிகளால் இதன் இருப்பையும், இயல்பையும் யூகிக்க மட்டுமே முடிகிறது.   இந்த டார்க் மேட்டர் இருட்டை உற்பத்தி செய்கிறது.

 நம் கண்திரையில் விழும் பிம்பத்தை அளப்பதற்கு  கண்விழித்திரையில் நுகரிகள் (sensors) ஆயிரக்கணக்கில் இருக்கின்றன.  இந்த நுகரிகள் cone, rod (குவளை வடிவ மற்றும் தண்டு வடிவ)  என்று இருவகையாகும்.  சிலருக்கு இந்த நுகரிகள் பிறவியில் பழுதுபட்டிருக்கும்.  இந்தக் குறை cone, rod dystrophy என்று ஆங்கிலத்தில் பொதுப்பெயரில் வழங்கப்படுகிறது.   இந்தக் குறை அந்த நோயிளியின் ஜீன்ஸ் குறைபாட்டால் ஏற்படுகிறது.   இந்த வியாதிக்கு இன்றைய தேதிவரை நிவாரணம் இல்லை.  இக்குறை உள்ளவர்கள் சிறுகச்சிறுக கண் பார்வை இழந்து குருடாகிவிடுவார்கள்.    இந்த குறையை சமாளிக்க நோயாளிகள் எப்போதும் கருப்புக்கண்ணாடி அணிந்திருக்கவேண்டும்.   பிரகாசமான காட்சிகளும்,  திண்மையான ஒளியும் இந்த குறையை தீவிரப்படுத்தி கண்பார்வையை விரைவில் பறித்துக்கொள்ளும்.   இந்தக்குறையுள்ளவர்களுக்கு இருட்டில்தான் வாழ்க்கை.   வெளிச்சம் இவர்களின் கண்பார்வையை பறிக்கும்.

 புறஊதாக்கதிர்களைப்பற்றி (ultraviolet rays)  நாம் பள்ளிக்கூடத்தில் படித்திருக்கிறோம்.  இவை சாதாரண ஒளிக்கதிர்களை விட வீரியமானவை.   நம் சாதாரணக்கண்களுக்குப் புலப்படாதவை.   ஆனால்,   இவை செல்களின் டி.என்.ஏ வின் வேதியல் கூறுகளை சிதைக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்தவை.   உதாரணமாக, நம் தோலின் ஒவ்வொரு செல்லும் ஒவ்வொரு வினாடிக்கும் ஒளிக்கதிர்களால் 50 முதல் 100 முறை தாக்கப்பட்டு எதிர்விளைவை ஏற்படுத்துகின்றன (source:  goodsell, 2001).   ஆனால், அதிருஷ்டவசமாக ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதனின் செல்கள் இந்த தாக்கங்களை தானாகவே சரிசெய்துகொள்ளும் ஆற்றலைப் பெற்றிருக்கின்றன.   இருந்தாலும், இந்த தன்மை இல்லாத பல நுண்ணுயிரிகளுக்கு  (bacterium) இந்த ஒளிக்கற்றைகள் சாவு மணி அடிக்கின்றன.    இந்த நுண்ணுயிரிகள் இந்த ஒளிக்கற்றைத் தாக்கத்தை 15 வினாடிகள் கூட தாங்காமல் இறக்கின்றன.   இவைகளுக்கு புறஊதா ஒளியே சாவுமணி.

 பொதுவாக தாவரங்கள் வெளிச்சத்தில்  வளமாகவும் வேகமாகவும் வளர்கின்றன.  ஆனால்,   தாவரங்களின் பல இனங்கள் நேரிடையான சூரிய ஒளியைத்தாங்க முடியாதவை.   இவைகளை நாம் நிழலில் வைத்துத்தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.  இவை நேரடியாக வெளிச்சத்தை ஏற்க முடியாதவை.   இம்மாதிரி உயிர்கள் பிரிதிபலிக்கும் ஒளிக்கற்றைகளை மட்டுமே ஏற்று வாழ முடியும்.  இவைகளை shade plants என்று பொதுவாக சொல்கிறார்கள்.

 பல ஆண்டுகளுக்கு முன்,  ஜெர்மானிய அறிஞர் ஒரு புகழ்பெற்ற பரிசோதனை செய்தார்.   இமாலயப்பிராந்தியத்தின் எலிகளை பல நாட்கள் துளியும் வெளிச்சம் இல்லாத இருட்டில் வைத்தார்.    நாளாக நாளாக இந்த எலிகளின் பார்வை விழிகளில் ocular melanin என்ற மாசு அதிகமாகிக்கொண்டே வந்தது.  பின்னர்,  அவை வெளிச்சத்தில் கொண்டு வரப்பட்டபோது அவை அந்த ஒளிகளை எதிர்கொள்ளும் திறமையை இழந்துவிட்டிருந்தன.

 இருட்டிலிருந்து வெளிச்சத்துக்கு வரும் மனிதன் தன் விழிக்கோளம் சிறிதாகும்வரை சில நோடிகள் அந்த ஒளிக்கற்றையால் கூச்சப்படுவான்.  ஆனால்,  இந்த எலிகளின் குறைபாடு என்பது இப்படிப்பட்ட ஒரு இயல்பைத்தாண்டி  நேரிடையான ஒரு பார்வைக்கோளாறாகவே மாறியிருந்தது.   மீண்டும் பழைய பார்வையை பெற அவற்றிற்கு  பல மாதங்களாயின. 

 இந்த பரிசோதனை அல்பேனியா போன்ற இதர பிராந்தீய எலிகளிடமும் நடத்தப்பபட்டது.   விளைவுகள் ஒரே மாதிரி இருந்தாலும், இமாலய எலிகளுக்கு இந்த குறை மிகவும் தீவிரமாக ஏற்பட்டது.

இப்படி இருட்டாகவே இருக்கும் பலவற்றை நாம் கேள்விப்படுகிறோம்.  வெளிச்சத்தால் உயிர் ஆபத்து உண்டாகும் பல பொருட்களை நாம் அறிகிறோம்.   இந்த இமாலய எலிகள் போல.

இப்போது,  இதைவிட தீவிரமான பிரச்சனை உள்ள சில இமாலய எலிகளை கற்பனை செய்து பார்க்கிறேன்.  

 இந்த எலிகள் ஆயிரம் வருடங்களாக இருட்டில் வாழ்கின்றன.   அதனால்,  இவை தாம் வாழும் சுவனத்தை விவரமாக கற்பனை செய்துகொண்டிருக்கின்றன.   அந்த எலிகளின் பார்வைத்திறன் உண்மையில் மிகவும் அறுகியிருக்கிறது.   logo1.jpg

ஆனால், இந்த முட்டாள் எலிகளுக்கோ பார்வை போனதே தெரியவில்லை. கண்கள் விழித்திருந்தாலும் இவைகள் குருடர்களே.   ஆனால், தான் குருடர்கள் என்று தெரியாதவைகள்.  இதுதான் இவர்களின் பரிதாபம்.

இந்த எலிகள் இப்போது இந்த பொய் வாழ்க்கைக்கு நன்கு பழகி விட்டன.  அவை தங்கள் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வாக நிசத்தை மாற்றி கற்பனையாக தனக்கேற்ற நிசத்தைப் படைத்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

இந்த எலிகளுக்கு நிவாரணம் எப்படித்தருவது?   இவைகள் உண்மையை எதிர்கொள்ள பயப்படுகின்றனவே!   இவைகளை வலுக்கட்டாயமாக வெளிச்சத்தில் வைத்தால் வலியால் துடித்து இருட்டிற்குள் பதுங்கிக்கொள்கின்றனவே! 

மேலும், இவைகளுக்கு தங்கள் கனவு சுவனத்திலிருந்து வெளிவர முயற்சியில்லை.  நிதர்சனம் வேறு மாதிரி இருந்தால் இவை அந்த செய்தியை மறுக்கின்றன.   இது ஏதோ நம் விரோதிகளின் சதி என்று தனக்குத்தானே தீர்ப்பு எழுதி தங்கள் மயக்க வாழ்க்கையில் மீண்டும் மூழ்குகின்றன.

இந்த இமாலய எலிகள் நம்மிடையே உலவும் பல சகோதர, சகோதரிகள்தாம். 

மனிதனின் மனம் நம்பிக்கையால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்கிறார்கள் மனவியல் வல்லுனர்கள்.    அந்த நம்பிக்கை பொய்க்கும்போது மிகவும் வலிக்கிறது.  அந்நிலையில் மனிதன் தன் அடிப்படை வாழ்க்கைக்குறிக்கோளை இழக்கிறான்.    சில சமயம், அந்த நம்பிக்கை தகரும்போது எதிர்விளைவுகள் வன்முறையாக இருக்கின்றன.   மனிதனின் பொதுஅறிவுத்திறனைப்பொறுத்து  அந்த வன்முறை விளைவு அமைகிறது.

உலகம் தட்டையானது, வானத்தை கூரையாக்கி மலைகளால் தாங்கப்பட்டுள்ளது என்று அவன் புனிதநூலினால் நம்புகிறான்.    உலகம் ஒரு ஆயிரம் ஆண்டுகளே பழைமையானது என்று அவன் நூலில் எழுதியுள்ளதை அவன் தினசரி அறியாமல் உள்வாங்குகிறான்.  

இதற்கு எதிர்மறையாக காணும் எல்லா உண்மைகளையும் அவன் ஆராய மறுக்கிறான்.    தன் பிரச்சனைகளுக்கும்,  தன் இயலாமைக்கும் பிறர்களின் சதியே காரணம் என்று தனக்குத்தானே சமாதானம் செய்துகொண்டுவிடுகிறான்.

பரிணாம வளர்ச்சியின் சிகரமான மனிதகுலத்தின் மூளை மிகுந்த நுட்பமானது.    ஆனால்,  மூளையின் ஒரு பாகம் (ஏமிக்டல (amygdala) பாகம்)   புலன்களின் உணர்வுகளுடன் நேரிடையாக தொடர்புள்ளது.   இதில் புலன்களின் உணர்வுகளை நேரிடையாகப்பெற்று பல எதிர்விளைவுகளை உடலுக்கு பணிக்கிறது.  இந்த பாகம் பரிணாம வளர்ச்சியின் ஆரம்பத்தில் உயிரனங்களின் தற்காப்புக்காக அமைந்த பகுதி.

தூங்கும் ஒரு மனிதன் ஏதோ சத்தத்தில் உண்மையை ஆராயாமல் கூரை இடிந்ததோ என்று அலறி ஓடுவது இந்த மூளையின் செயல்விளைவே.

இந்த முட்டாள் மூளைக்கு உண்மையை தெரிந்துகொண்டுதான் அபாய எச்சரிக்கை செய்ய வேண்டும் என்று தெரியாது.  (Dr. LeDoux’s paper). குருட்டாம்போக்கில் அபாயச்சங்கு ஊதிவிடுகிறது.

பரிணாம வளர்ச்சியில் பின்தங்கியுள்ள சில உயிரினங்களுக்கு இந்த ஏமிக்டல பகுதியே  மூளையை பெறுமளவில் ஆக்கிரமித்திருக்கிறது.    பகுத்தறிவான மனிதக்கோ இந்த பாகம் தன் தேவையை குறுக்கிக்கொண்டுள்ளது. 

ஆனால்,  நம்பிக்கையால் வளர்ச்சி குன்றிய சில மனிதர்களின் எதிர்வினைகள் நமக்கு இன்னும் இந்த மிருகத்தனத்தின் எஞ்சிய கூறுகளைக்காட்டுகின்றன. 

ஔரங்கசீப் மீதான வரலாற்றுக் கண்காட்சிக்கான எதிர்விளைவை நான் இவ்வாறுதான் பார்க்கிறேன்.

இம்மனிதர்கள் இப்போது இமாலய எலிகள் போல உண்மை ஒளியை எதிர்கொள்ளும் தன்மையை இழந்திருக்கிறார்கள்.  இம்மனிதர்களின் வன்முறை விளைவுகள் அவர்களின் மூளை வளர்ச்சி இன்மையை காட்டுகின்றன.

இவர்களின் வன்முறை எதிர்விளைவுகள் இவர்கள் காணும் உண்மையை எப்போதுமே நிரூபிக்கின்றன, என்பதை இவர்கள் உணர மறுக்கிறார்கள்.

வரலாற்றில் தீர்க்க வேண்டிய கணக்குகள் பல எஞ்சியிருக்கின்றன.   The only thing that remains to be learned is the history you don’t know என்றான் ஹாரி ட்ரூமன்.   உண்மைதான்.   வரலாற்றின் பல பரிமாணங்கள் இந்த பொய்யர்களை பயமுறுத்துகின்றன.  

தங்களின் மடத்தனத்தை இழந்து புழு பட்டாம்பூச்சியாகும் பரிணாம வலியே இது.    இது காலத்தால் தவிர்க்க இயலாதது. 

உண்மை என்னும் வெளிச்சத்தில் இவர்களின் பார்வைக்கோளாறு தீரும்.   ஆனால், அதற்கு பல பலிகள் தேவைப்படும்.

ஏனென்றால்,   தங்களின் பூர்வீக வன்முறையாளர்களாகவே இவர்கள் இன்று மாறிவிட்டார்கள்.    இவர்கள் உண்மையில் அழிக்கப்பட்டவர்கள், ஆனால் இன்று அழித்தவர்களாக மாறிவிட்டார்கள்.

இந்த சமுதாயத்தைத் தோலுரித்து மனிதநேயமுள்ள சமதர்ம சமுதாயமாக மாற்றுவது இவர்களுக்குத்தேவையானது.  ஆனால், இவர்களின் பொய்களை விதந்தோதும் மூடத்தனமும்,  வரலாற்றைப் பார்க்க மறுக்கும் குருட்டுத்தனமும் இவர்களை மீட்சியிலிருந்து வஞ்சிக்கின்றன. 

இவர்களுக்காகவே, இவர்களின் மறுமலர்ச்சிக்காகவே, இவர்களை எதிர்ப்போம்.  

வாய்மை என்றும் மருந்தில் இவர்களின் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டு இருளை நீக்குவோம். 

 mice.jpg   நண்பா,  கதவைத்திற,  உண்மையைப் பார்.   மனிதனாகு!!!

தொடர்பான சுட்டிகள்..

MEDIA REPORTS:-  

Aurangazeb Expo abruptly closed – The New Indian Express dated 7th March 2008.

http://www.newindpress.com/NewsItems.asp?ID=IE920080306222128&Page=9&Title=Chennai&Topic=0&

  

Art Exhibition on Aurangazeb cancelled – The Hindu dated 7th March 2008.

 http://www.hindu.com/2008/03/07/stories/2008030759280300.htm Aurangazeb Exhibition creates flutter – Deccan Chronicle dated 7th March 2008. http://www.deccan.com/chennaichronicle/home/homedetails.asp#Aurangazeb

Aurangzeb exhibition vandalised

by police in Chennai

No room for “FACTS” in Dravidian Land!

===========================

Watch the slideshow of the TN police high-handedness

TN Police appeasement of a handful of Muslims

http://s260.photobucket.com/albums/ii33/svbadri/?action=view¤t=21ac2193.pbw

Aurangzebs of 2008 in a state of denial about jihadi Aurangzeb of 17th century

TN Police are stooges for the party / alliance in power

The exhibition that was illegally closed by the Chennai police

Aurangzeb’s crimes against Hindus are too enormous to even be comprehended by any human being

Why do some Mohammedans feel threatened by Aurangzeb as a terrorist?

===========================

பிப்ரவரி 26, 2008

கவிதை படிக்காத கனிமொழி

நேற்று நம் பின்னவீன பிசிராந்தையார் திருமதி.  கனிமொழி கருணாநிதி அவர்கள் பாரதியாரை ஒரு மீட்டிங்கில் சாடினார்.

மெல்லத்தமிழ் இனி சாகும் என்று பாரதி சொன்னான் என்று சொல்லி கனிமொழி அம்மைக்கு ஆற்றவே இல்லை, மாய்ந்து மாய்ந்து விசும்பினார்.

பாரதியின் பார்ப்பனீய வக்கர புத்தியை இந்த கவிஞி நுட்பமாக ஆராய்ந்து அதற்கு வியாக்யானம் கொடுத்தார்.

இந்த அபத்தத்திற்கு எல்லா தமிழ் அறிஞரகளும் வியந்து மகிழ்ந்து கரகோஷம் எழுப்பினார்கள்.

இன்று இந்த அபத்தத்தைச்சாடிய ஒரே அரசியல்வாதி சரத்குமார்தான்.

அவர் அறிக்கை இன்று தினமணியில் வந்துள்ளது. http://www.dinamani.com/NewsItems.asp?ID=DNT20080225120934&Title=TamilNadu+Page&lTitle=R%AAZLm&Topic=0&dName=No+Title&Dist=

பாரதியை முழுதும் படிக்காத கனிமொழி என்று தெளவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.

பாரதியார் ஒரு கற்பனை நிகழ்ச்சியாக உருவகித்து இந்த வரிகளைச்சொல்லி,  அந்த நிலையை தமிழ்த்தாயின் ஆதங்கமாக கவிதையை வடித்திருக்கிறார்.

  நாட்டாமை சரத்குமார் அந்த கவிதையை தெளிவாக எடுத்துப்போட்டிருக்கிறார்.

இந்த தெளிவை ஏற்படுத்திய திரு.சரத்குமார் அவர்களை மனதார பாராட்டுகிறேன்.

கனிமொழி அவர்கள் இனிமேல் பாரதி கவிதைகள் புத்தகத்தை சரியாக வாசித்துப்பின்னர் பேசட்டும்.

முட்டாள் புரட்டு எட்டுநாள் என்பார்கள்.    ஒன்பதாவது நாள் மூக்கு வெளுத்துவிடக்கூடாதல்லவா?

ஜனவரி 31, 2008

தையில் புத்தாண்டு – இது ஸேடிஸம் – துக்ளக்

இது ஸேடிஸம் 
தாழ்வுற்று, வறுமை மிஞ்சிக்கிடந்த தமிழர்களின் வாழ்வு இனி மலர்ந்தது! தமிழ்ப் புத்தாண்டு மாற்றப்பட்டு விட்டது. எல்லா அவமானங்களுக்கும் காரணமான, சித்திரை மாத புதுவருடம் – இனி போயே போச்சு! பெருமையை அள்ளிக் கொட்டுகிற தை மாதத்தில், இனி புத்தாண்டு பிறக்கும். தமிழக முதல்வர் கலைஞர் அவர்கள் போட்டார் உத்தரவு! மாறியது புது வருடம்!!
  
தை மாதத்தில் அப்படி என்ன விசேஷம்? அது திருவள்ளுவர் பிறந்த மாதம்.
திருவள்ளுவர் அந்த மாதத்தில்தான் பிறந்தார் என்று (‘பகுத்தறிவுவாதிகள்” ஏற்கிற வகையில்) எப்படித்தெரியும்? இப்படிக்கேட்பதே, பகுத்தறிவுக்கு விரோதம்.
சரி, தொல்காப்பியர் – கலைஞர் கையினால் உரை எழுதப்படுகிற பெருமையைப் பெற்ற தொல்காப்பியத்தை எழுதியவர் – திருவள்ளுவருக்கு அறுநூற்று எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே பிறந்தாரே? அவர் பிறந்த மாதத்தில் புத்தாண்டைத் துவக்க, ஏன் கலைஞர் ஆணையிடவில்லை? உஸ்!!! அதிகப்பிரசங்கித்தனமாகப் பேசக் கூடாது. இது “கலைஞர் ஆதரவுத் தமிழறிஞர்கள்” ஏற்றுக்கொண்டுள்ள விஷயம்.
தவிர, கலைஞர் தனது முடிவிற்கு ஒரு ஆதாரமாக காட்டியிருக்கிற மாதிரி, “தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்” என்ற பழமொழி இருக்கிறதே? ஹையா!! இப்ப என்ன செய்வே? இப்ப என்ன செய்வே….?
  thuglak.jpgthuglak.jpg 
சரி. இந்த மாதிரி பழமொழிகள், மற்ற எல்லா மாதங்களைப் பற்றியும் இருக்கின்றனவே!
      
ஆடிப்பட்டம் தேடி விதை… புரட்டாசி சம்பா பொன் போல விளையும்… ஐப்பசியில் அடை மழை… மாசிப்பிறையை மறக்காமல் பார்… என்று எல்லா மாதங்களைப் பற்றியும் பழமொழிகள் சொல்வதால், அந்த மாதங்களில் ஒன்றை வைத்துப் புத்தாண்டை தொடங்க வேண்டியது தானே? அட, அவ்வளவு ஏன்? இப்போதுள்ள சித்திரை மாதத் தொடக்கத்தையே பார்த்தால் – “சித்திரை மழை, செல்வ மழை’; சித்திரை மாதத்து உழவு பத்தரை மாற்றுத் தங்கம்’ என்று பழமொழிகள் இருக்கின்றனவே!! அப்படியிருக்க, பழமொழிச் சான்றைப் பார்த்து புது வருடத் தொடக்கத்தை சித்திரையிலிருந்து மாற்றுவானேன்?

இன்னும் சொல்லப்போனால், இப்போது நிச்சயமாகி இருக்கிற தை மாதத்தைப் பற்றி “தை வரண்டது; தை மழை தவிட்டுக்கும் ஆகாது’ என்ற பழமொழிகள் இருக்கின்றனவே! தவிட்டுக்கும் ஆகாத தொடக்கமா, புது வருடத்திற்குத்தேவை?

இதோடு நிறுத்துவானேன்? கையில்தான் அதிகாரம் இருக்கிறதே! மாதங்களின் பெயர்களை சும்மா விடுவானேன்! பெரியாரிலிருந்து தொடங்கி, அண்ணா உட்பட, தனது குடும்பத்து அரசியல் வாரிசுகளையும் சேர்த்து, இடையில் ஒரு சில தமிழ் மொழிப் போர்க்காரர்களையும் நுழைத்து, பெரியார் மாதம், அண்ணா மாதம்… ஸ்டாலின் மாதம், கனிமொழி மாதம் ….. என்று பண்ணிரண்டு புதுப்பெயர்களை வைத்து விடலாமே! கேள்வி கேட்கத்தான் யாருமில்லையே! இஷ்டத்திற்கு வைத்துக்கொள்ள வேண்டியதுதானே!

நரகாசுரன் நல்லவன்; அவன் அழிந்த தினத்தைக்கொண்டாடுவது அநியாயம்: அதனால் அவன் பிறந்தநாளைக் கண்டுபிடித்து, (அதற்கு சில அறிஞர்கள் கிடைக்க மாட்டார்களா, என்ன) அந்த நாள்தான் விளக்கேற்றி கொண்டாடப்படுகிற தீபாவளி என்று அறிவித்து விடலாமே?

இந்த முதல்வருக்கும் அரசுக்கும் வேண்டியது என்ன? – ஹிந்து மத நம்பிக்கைகளுடன் ஒன்றிய விஷயங்களை எள்ளி நகையாட வேண்டும்: ஹிந்து மத நம்பிக்கையுடன் ஒன்றிவிட்ட பழக்க வழக்கங்களை மதிக்காமல் நடந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த ஒரு வகையான “ஸேடிஸம்” தவிர, இந்த புது வருட மாற்றத்திற்கு, வேறு ஒரு காரணமும் கிடையாது.

பிரிட்டிஷார் கூட, மக்களின் நம்பிக்கைகளில், அவர்களுடைய கலாச்சாரத்தில்கை வைக்கவில்லை. முதல்வர் அதைச் செய்ய முனைந்திருக்கிறார்.

ஆனால், ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் கலாச்சாரத்தை ஒரு அரசு உத்திரவு மாற்றிவிடப் போவதில்லை. கலைஞரின் புத்தாண்டு, அவருடைய அரசின் பதிவுகளில் மட்டுமே செல்லுபடியாகும்; ஆட்சி மாறும்போது அதுவும் கூட மாறிவிடும். அந்த மாற்றத்திற்காக காத்திருப்போம்.

— சோ இராமசாமி தலையங்கம். துக்ளக் 6 பிப்ரவரி 2008

Bold highlighting is by me.

அடுத்த பக்கம் »

வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.