விருது

திசெம்பர் 27, 2008

அருந்ததிகளும் அந்துலேக்களும்

abdurrahman_anthule1டெல்லியில் கடந்த ஞாயிறு கடும் பனியில் ஏதோவொரு டீ.விக்கடை. பத்து பதினைந்து டிவிக்களில் பாகிஸ்தானிய அதிபர் பேசிக்கொண்டிருந்தார். “ஹம் ஜங் நஹீ சாஹ்தே!’ (நாங்கள் போரை விரும்பவில்லை!). பார்வையாளர் கூட்டம் திரும்பிக்கத்தியது “க்யுங்கி தும் கபீ நஹீ ஜீதேகா!” (ஏனென்றால், நீ எப்போதும் நாங்கள் வெற்றிபெறமாட்டாய்!). ஒரு பார்வையாளர் ஹிந்தியில் கத்தினார் “இவர்களை காலி செய்துவிட வேண்டும்!”. எல்லோர் முகத்திலும் வெறுப்பு. கடைசியில் ஒருத்தன் வெறுப்பாய்ச்சொன்னான் “பர், ஹமாரி ஹிஜ்ரா சர்கார் நாலாயக்!” (ஆனால், கையாலாகாத நம் இந்திய அரசாங்கம்!).

இந்தியாவின் மூலைமுடுக்கெல்லாம் உணர்ச்சிகள் பெருக்கெடுத்தோடும் தருணம் இது. இந்த உண்மையான இந்தியாவின் பொருமலும், விரக்தியும் தேசத்தின் ஒவ்வொரு அசாதாரண சவாலிலும் காணக்கிடைக்கிறது. கந்தகார் பணையம் முதல் கார்கில் யுத்தம் வரை இத்தேசம் தடுமாறி, தடுமாறி ஒரு நிரந்தர தீர்விற்கு ஏங்கி நிற்கிறது. ஆனால், இந்த மைய இந்தியாவிற்கு அங்கீகாரமோ, அவர்களின் கவலைகளுக்கு பதிலோ வழக்கம்போல இப்போதும் கிடைக்குமில்லை.

இன்று இந்தியாவில் பாகிஸ்தானை வெறுப்பவர்கள் அறியாதர்கள். இவர்கள் அறியாமல் இந்தியாவின் யுத்தம் எப்போதோ தொடங்கிவிட்டது. அரசு வளாகங்களிலும், பத்திரிக்கை மசிகளிலும், பக்கத்து இருப்பிடங்களிலும் இது பல காலமாய் நடக்கிறது.

இந்திய தேசியம் என்னும் பொன்முட்டை வாத்தை குறிவைத்து இந்த யுத்தம் விரோதிகளால் இந்திய மனங்களில் நடத்தப்படுகிறது. பாகிஸ்தானிய பயங்கரவாதிகளின் பகிரங்க தாக்குதல்கள் இந்த உள் யுத்தங்களோடு பிசிறாமல் பிணைந்திருக்கின்றன. இது காலம், தேதி வைத்து நடக்கும் மகாபாரத யுத்தமல்ல. புரட்டும், பொய்யுமே ஆதாரமாய் ராவணர்கள் நம் முதுகில் நடத்தும் யுத்தம். இவர்கள் சிருஷ்டிக்கும் மாயபிம்பங்களில் ஏமாந்துபோகும் மஹாரதிகள் உண்மை எதிரியை விட்டு தன் நாட்டையே தாக்கி அழிகிறார்கள்.

அந்துலேக்களையும், அருந்ததிகளையும் நாம் இப்படித்தான் பார்க்கிறேன்.

ஓட்டுவங்கி அரசியலில் புரையோடிப்போன மதிப்பீட்டுகளில் அடையாளம் இல்லாத அந்துலேக்கள் ஆதாயம் அடைகிறார்கள். துளித்துளியாய் விஷம் கலந்து தன் இன இஸ்லாமியர்களிடம் அந்துலேக்கள் விதைத்த பார்த்தீனிய பயிர் இந்திய பூங்காவை பாலைவனமாய் ஆக்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

தேசத்தை அதிரவைக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் சிறுபான்மைகளின் மனக்கோவிலில் காங்கிரஸ் சர்க்கார் ஓட்டுக்காக பலியிடும் தேசீயத்தின் இன்னொரு பலியாடாய் மாறிப்போவதேன்! தியாக (!) அன்னை சோனியாவின் மகிழ்விற்காக குரைக்கும் இந்த நாய்க்குட்டிகளின் வாதங்கள் இந்தியாவை நிதானமாய் கூறுபோட நடக்கும் ஈரங்க யுத்தத்தின் முதல் பகுதி.

பாராளுமன்றத்தில் தேசீயவாதிகளின் குமுறலும், கோபமும் பெறப்பெற அந்துலேக்கள் அகமகிழ்ந்த அருவருப்பை தேசம் கண்டது. இஸ்லாமியர்களின் அறிவு கலப்பற்ற வெறும் உணர்ச்சி நாளங்களைக் குறிவைத்து அந்துலே வழங்கிய உண்மை கலப்பின்றி எழுப்பிய மாயபிம்பங்கள் இந்திய இஸ்லாமியர்களின் சுயபரிசோதனைத் தேவையை தவிர்த்த தற்காலிக நிவாரணமாய் ஆனது.

இந்த யுத்தத்தின் முக்கிய அம்சம் தெற்காசியாவின் சிறந்த நிலையில் வாழும் இந்திய இஸ்லாமியர்களை அபலைகளாகவும், மறுக்கப்பட்டவர்களாகவும் நிரந்தரமாய் சித்தரிப்பது. இதனால் இஸ்லாமியர்களிடம் விளையும் இந்திய தேசீய வெறுப்பை கொள்முதல் செய்து ஓட்டுவங்கியை நிரப்புவதே இந்த உள்நாட்டு தீவிரவாதிகளின் இலக்கு.

அந்துலேக்களின் இந்த செயல், மும்பை ரயிலடியில் கஸாப் நடத்திய படுகொலைகளை ஒத்திருக்கிறது – அடிமட்ட மக்களைக் குறிவைப்பதிலும், திடீரென நடந்து முடவதிலும். ஆனால், இரண்டிலும் உள்காயங்கள் இந்தியாவை நிரந்தரமாய் ஊனமாக்க முயல்கின்றன.

உண்மையை புறக்கணித்து இந்த அந்துலேக்கள் உள்ளிருந்து நடத்தும் உணர்ச்சியுத்தத்தை நாம் அறிந்துகொள்ளவேண்டும். இவர்கள் உண்மை என்னும் பந்தத்தால் பீடிக்கப்படவில்லை.

மறிக்காமல் கஸாப் கொடுத்த வாக்குமூலம், அதிருஷ்டவசமாய், பாகிஸ்தானை அடையாளம் காட்டியதால், அபாய அந்துலேக்கள் இந்த பாதகத்தை இந்துத்துவாக்களின் சதியென்று இட்டுக்கட்டாமல் காத்தது.

அந்துலேக்கள் இந்திய இஸ்லாமியர்களின் நாயகர்களாய் ஆகிவிட்டதாக பத்திரிக்கைச் செய்திகள் சொல்கின்றன. இஸ்லாமியர்களின் இந்த மந்தை மனப்பான்மை குறித்து ஷாபானாக்கள் வெட்கப்படலாம், ஆனால் புஷ்ஷைக் குறிவைத்த செருப்புக்கு அரேபிய இஸ்லாமியர்கள் கோடிகள் கொடுக்கும்போது அந்துலேக்களுக்கு நம்மூர் இஸ்லாமியர்கள் ஓரிரு ஓட்டுப்பெட்டிகள்கூட தரமாட்டார்களா என்ன! நடிகை ஜொகான்ஸன் தும்மித்துடைத்த காகித்திற்கே போனவாரம் கிடைத்த லட்சங்கள் அளவிற்காவது இந்த அறிவில்லாக் கூட்டங்கள் அந்துலேக்களை ஆராதிக்க மாட்டார்களா என்ன!

அடுத்து, அருந்ததிகள். நடக்கும் உள்யுத்தத்தின் இந்த இரண்டாவது பரிமாணம் தாஜ் ஹோட்டல் தாக்குதல் போல மேல்மட்ட பிணையாளர்களுக்கானது. அந்துலேக்கள் எழுப்பும் ஆதாரமில்லாத அபத்த சந்தேகங்கள் போலின்றி, இவர்கள் நுட்பமாய் நெய்யும் காரணிகள் தேசீய குரல்வளையை ஆழமாய் தகர்க்கின்றன.

அருந்ததி ராய் போன்றவர்களுக்கு எல்லா வியாதிகளுக்கும் ஏக காரணம் இந்துத்துவமும், இந்தியமும்தான். இந்த காரணிகளைக் காட்டாத எந்த ஒரு கணிப்பையும் இவர்கள் ஏற்பதில்லை. இவர்கள் வரையும் வினோத சித்திரங்களில், அத்வானிகள் அப்பாவி அஸ்மல் கஸாப்களை வதைப்பார்கள்.

இந்தியாவில் இன்னும் மிச்சமிருக்கும் இந்துத்துவத்தைக் களைவதே இவர்கள் கொடுக்கும் தீர்வு. இதில் இவர்கள் லஷ்கரின் லட்சியத்தை வழிமொழிகிறார்கள்.

அருந்ததி ராய் தன் கட்டுரையில் இன்னொரு பிரிவினையை இந்தியா தாங்காது என்று மகிழ்ச்சியடைகிறார். இந்திய முஸ்லிம்கள் வெகுண்டால் இந்தியாவால் சமாளிக்கமுடியாது என்று பயமுறுத்துகிறார். இரண்டாவது பிரிவினை என்ற விபத்து நடந்தால் இந்திய இஸ்லாமியர்களுக்கு அதுவே இறுதி தருணமாய் இருக்கும் என்பது என் கணிப்பு. பெரும்பான்மை சமுதாயம் தன் மறுக்கப்பட்ட நீதிக்கு ஏங்குவதை நான் இந்தியாவின் பாமர மக்களிடம் காண்கிறேன்.

இன்னொரு பிரிவினையில் உணர்ச்சிகள் திறக்கும் ரத்த ஆறுக்கு தடை போட இங்கே காந்திகளையும், காஃபர் கான்களையும் நான் தற்போது காணவில்லை. இது நல்லதல்ல. ஆகவே, இஸ்லாமியர்களை இந்துக்களுடன் தலாக்கிற்கு முனையச்செய்யும் இந்த அருந்ததிகள் இந்தியாவை அழிக்கும் இரண்டாவது விரோதிகள்.

அருந்ததி ராயின் பசப்பு வார்த்தைகளில் டொகாடியாவை மும்பை பயங்கரத்துடன் இணைக்க முடிகிறது. எப்படியாவது இந்துத்துவத்தை இழிவுபடுத்த இவர்கள் கோர்க்கும் ஒவ்வாத சங்கிலிகள் அஜ்மல் கஸாப்பை சாத்வியின் ஏஜண்டாக்கிவிடுகின்றன. காண்பதெல்லாம் காவிதான் இவர்கள் கண்களில் படுகிறது.

எல்லா தீவிரவாதங்களுக்கும் சூழலே காரணம் என்று அங்கலாய்க்கிறார் அருந்ததி ராய். உண்மைதான். ஆனால், அந்த சூழலுக்கு கர்த்தாவாய் அத்வானியை நிறுவியது சரியில்லை. உலகெங்கும் பரவிவரும் இஸ்லாமிய தீவிரவாதச் சூழல் அருந்ததி ராய்க்கோ உண்மை காரணியாய் புலப்படுவதேயில்லை.

இந்து தீவிரவாதம் என்பது இல்லாத ஒன்று. ஓரேயொரு விபத்தில் இன்னும் முடிவாகாமல் இருக்கும் ஒரு புது பிராணி அது. ஆனால், இஸ்லாமிய தீவிரவாதம் (இஸ்லாமிய அரசுகளை நிலைநாட்ட நடத்தப்படும் ஜிகாத்) நூற்றாண்டுகளாய் உலகெங்கும் பல வெற்றிகள் கண்ட ஒரு அடாத முயற்சி. இந்தியா என்னும் சிந்தனையின் தொடர் வாழ்வு அந்த வெற்றிக்கு விளைந்த பங்கமாய் இருப்பதால் ஜிகாதிகளின் முதல் குறியாய் இந்தியா இருக்கிறது.

வரலாற்றில் விசித்திரமாய் இங்கே இஸ்லாமிய ஆளுமை தோற்றது. அந்த வரலாற்றுப்பிழையைத் திருத்த பெட்ரோல் டாலர்களுடன் அல்லாஹூவின் ஏராள அடிமைகள் இரண்டாவது சுற்று இறங்கியிருக்கிறார்கள்.

பெரும்பான்மை எண்ணத்திற்கு மாறாக, தெற்காசியாவில் இஸ்லாமிய ஜிகாதின் இறுதி வெற்றி இந்திய இஸ்லாமியர்களுக்கு அனுகூலமாகவே இருக்கும். இந்திய இஸ்லாமியர்கள் பயப்படவேண்டியது ஜிகாதிகளின் இறுதித் தோல்வியும், இடையில் விளையும் இந்துக்களின் எதிர்நீச்சலும்தான்.

அருந்ததிகளின் பங்கு இங்குதான் ஜிகாதிகளுக்கு இன்றிமையாததாகிறது.

இந்தியா என்னும் தேசம் பாகிஸ்தானை படையால் வெல்வது சுலபம். ஏற்கனவே உள்ளுக்குள் சிதறிவரும் பாகிஸ்தானுக்கு ஒரு வாரத்திற்குள் தீர்வு காணலாம். ஆனால், உள்ளிருந்தே விஷம் விதைக்கும் இந்த அருந்ததிகள் அழகான வார்த்தைகளால் ஆபத்தை மறைக்கிறார்கள். இந்தியாவின் ஓர் அங்கமான இவர்களை கருத்துக்களால் தோற்கடிக்க வேண்டியிருப்பதே நம்மை எதிர்நோக்கியுள்ள சவால்.

தகுதியான எதிரிகளைத் தயார்செய்துகொள்வது எந்த வெற்றிக்கும் முக்கியமான அடிப்படை. இந்தியாவை உள்ளிருந்து தாக்கும் புற்றுநோய்கள் அந்துலேக்களும், அருந்ததிகளும். இந்தியத்தின் அங்கமான இஸ்லாமியர்களை தேசீயத்துக்கு எதிராக செயல்படுத்தும் இந்த எதிரிகளை இனம் கண்டுகொள்வோம். இவர்கள் குணப்படுத்தவேண்டியவர்கள், தீர்க்கப்படவேண்டியவர்கள் அல்லர். இவர்களை ஒப்பிட்டால் பாகிஸ்தான் நம் பிரச்சனை அல்ல. பாவம் அந்த பாழாய்ப்போன நாடு.

Advertisements

7 பின்னூட்டங்கள் »

  1. Excellent Mr.Pamaran. The DUPLICTATE secularists creating a bad image about India in international society. Thanks for identifying the real terrorists in our country itself.

    Moorthy

    பின்னூட்டம் by Moorthy — திசெம்பர் 29, 2008 @ 7:49 முப | மறுமொழி

  2. ///இரண்டாவது பிரிவினை என்ற விபத்து நடந்தால் இந்திய இஸ்லாமியர்களுக்கு அதுவே இறுதி தருணமாய் இருக்கும் என்பது என் கணிப்பு.///

    கண்டிப்பாக இந்துக்கள் எழுச்சியை அவர்களால் கண்டிப்பாக தாங்க முடியாது. அறிவிழந்து கிடக்கும் முட்டாள் இந்துக்கள் நாட்டில் நடக்கும் கோரத்தாண்டவத்தை பார்த்தாவது துயில் எழ வேண்டும்

    பாலாஜி…

    பின்னூட்டம் by பாலாஜி — ஜனவரி 3, 2009 @ 9:33 முப | மறுமொழி

  3. அதிர்ஷ்டவசமாக, சமீபகாலங்களில் நான் சந்திக்கும் சக மனிதர்கள் இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தைப் பற்றி நன்றாக உணர்ந்திருக்கின்றார்கள். இது நிஜமாகவே மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. ஆனால் உங்கள் வட இந்திய நண்பர்(இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தை விமர்சிப்பவரெல்லாம் நம் நண்பர் தானே) கூறியது போல் “கையாலாகாத கவர்மென்ட்”டை வைத்துக்கொண்டு என்னதான் செய்வது.

    பின்னூட்டம் by Ganesh — ஜனவரி 7, 2009 @ 9:33 முப | மறுமொழி

  4. http://truetamilans.blogspot.com/2009/01/blog-post_8191.html

    பின்னூட்டம் by VANAKKAM — ஜனவரி 7, 2009 @ 8:06 பிப | மறுமொழி

  5. hi, just read abt ur past and the way u were eradicated from the bloggers commnity..
    never thot u have such a lousy background

    so, where r the sex stories you wrote??

    பின்னூட்டம் by ram,u — ஜனவரி 11, 2009 @ 12:12 பிப | மறுமொழி

  6. jayarama loosu pannadai.. serupadi vaangi odinadhu marandhu pocha???

    பின்னூட்டம் by muthu — ஜனவரி 27, 2009 @ 2:37 பிப | மறுமொழி

  7. மிகத் தெளிவான சிந்தனை ஜெயராமன்.
    எழுதி பதிந்தமைக்கு நன்றி.
    வாழ்துகிறேன்
    அன்புடன்,
    ஸ்ரீனிவாசன்.

    பின்னூட்டம் by Srinivasan — மார்ச் 24, 2009 @ 2:04 முப | மறுமொழி


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.

%d bloggers like this: